خطبه
در مورد اهل بیت ع
خطبه شماره 100
1
خطبه 100: در مورد اهل بيت ع
2
و من خطبة له (عليه السلام) في رسول اللّه و أهل بيته
از خطبهاى دیگر است درباره پیامبر و خاندان او، (نوشته اند که این سخنرانى را در جمعه سوّم ایّام خلافت خود در سال 35 هجرى در روز جمعه ایراد فرمود)
3
الْحَمْدُ لِلَّهِ النَّاشِرِ فِي الْخَلْقِ فَضْلَهُ
ستایش خداوندى را سزاست که احسان فراوانش بر آفریده ها گسترده
4
وَ الْبَاسِطِ فِيهِمْ بِالْجُودِ يَدَهُ
و دست کرم او براى بخشش گشوده است.
5
نَحْمَدُهُ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ
او را بر همه کارهایش مى ستاییم
6
وَ نَسْتَعِينُهُ عَلَى رِعَايَةِ حُقُوقِهِ
و براى نگهدارى حق الهى از او یارى مى طلبیم
7
وَ نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ
و گواهى مى دهیم جز او خدایى نیست.
8
وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ
و گواهى مى دهیم که محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم بنده و فرستاده اوست.
9
أَرْسَلَهُ بِأَمْرِهِ صَادِعاً
او را فرستاد تا فرمان وى را آشکار
10
وَ بِذِكْرِهِ نَاطِقاً
و نام خدا را بر زبان راند.
11
فَأَدَّى أَمِيناً
پس با امانت، رسالت خویش را به انجام رساند،
12
وَ مَضَى رَشِيداً
و با راستى و درستى به راه خود رفت،
13
وَ خَلَّفَ فِينَا رَايَةَ الْحَقِّ
و پرچم حق را در میان ما به یادگار گذاشت،
14
مَنْ تَقَدَّمَهَا مَرَقَ
هر کس از آن پیشى گیرد از دین خارج
15
وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا زَهَقَ
و آن کس که از آن عقب ماند هلاک گردد
16
وَ مَنْ لَزِمَهَا لَحِقَ
و هر کس همراهش باشد رستگار شود.
17
دَلِيلُهَا مَكِيثُ الْكَلَامِ
راهنماى این پرچم، با درنگ و آرامش سخن مى گفت،
18
بَطِيءُ الْقِيَامِ
و دیر و حساب شده به پا مى خاست،
19
سَرِيعٌ إِذَا قَامَ
و آنگاه که بر مى خاست سخت و چالاک، به پیش مى رفت،
20
فَإِذَا أَنْتُمْ أَلَنْتُمْ لَهُ رِقَابَكُمْ
پس چون در اطاعت او در آمدید،
21
وَ أَشَرْتُمْ إِلَيْهِ بِأَصَابِعِكُمْ
و او را بزرگ داشتید،
22
جَاءَهُ الْمَوْتُ فَذَهَبَ بِهِ
مرگ او فرارسید و خدا او را از میان شما برد.
23
فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ حَتَّى يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ
پس از او چندان که خدا خواهد زندگانى مى گذرانید تا آن که خدا شخصى را بر انگیزاند که شما را متّحد سازد،
24
وَ يَضُمُّ نَشْرَكُمْ
و پراکندگى شما را جبران نماید.
25
فَلَا تَطْمَعُوا فِي غَيْرِ مُقْبِلٍ
مردم به چیزى که نیامده دل نبندید،
26
وَ لَا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ
و از آن که در گذشت مأیوس نباشید،
27
فَإِنَّ الْمُدْبِرَ عَسَى أَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدَى قَائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْأُخْرَى
که آن پشت کرده اگر یکى از پاهایش بلغزد، و دیگرى برقرار باشد
28
فَتَرْجِعَا حَتَّى تَثْبُتَا جَمِيعاً
شاید هر دو پا به جاى خود برگشته و استوار ماند.
29
أَلَا إِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله) كَمَثَلِ نُجُومِ السَّمَاءِ
آگاه باشید، مثل آل محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم چونان ستارگان آسمان است،
30
إِذَا خَوَى نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ
اگر ستاره اى غروب کند، ستاره دیگرى طلوع خواهد کرد (تا ظهور صاحب الزمان علیه السّلام) .
31
فَكَأَنَّكُمْ قَدْ تَكَامَلَتْ مِنَ اللَّهِ فِيكُمُ الصَّنَائِعُ
گویا مى بینم در پرتو خاندان پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم نعمت هاى خدا بر شما تمام شده
32
وَ أَرَاكُمْ مَا كُنْتُمْ تَأْمُلُونَ
و شما به آنچه آرزو دارید رسیده اید.