خطبه
در هنگام نبرد صفین
خطبه شماره 123
1
خطبه 123: در هنگام نبرد صفين
2
و من كلام له (عليه السلام) قاله لأصحابه في ساحة الحرب بصفين
(به هنگام نبرد در جنگ صفیّن خطاب به سربازان خویش فرمود)
3
وَ أَيُّ امْرِئٍ مِنْكُمْ أَحَسَّ مِنْ نَفْسِهِ رَبَاطَةَ جَأْشٍ عِنْدَ اللِّقَاءِ
هر کدام از شما در صحنه نبرد با دشمن، در خود شجاعت و دلاورى احساس کرد،
4
وَ رَأَى مِنْ أَحَدٍ مِنْ إِخْوَانِهِ فَشَلًا
و برادرش را سست و ترسو یافت،
5
فَلْيَذُبَّ عَنْ أَخِيهِ بِفَضْلِ نَجْدَتِهِ الَّتِي فُضِّلَ بِهَا عَلَيْهِ كَمَا يَذُبُّ عَنْ نَفْسِهِ
به شکرانه این برترى باید از او دفاع کند، آنگونه که از خود دفاع مى کند،
6
فَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُ مِثْلَهُ
زیرا اگر خدا بخواهد او را چون شما دلاور و شجاع گرداند.
7
إِنَّ الْمَوْتَ طَالِبٌ حَثِيثٌ لَا يَفُوتُهُ الْمُقِيمُ
همانا مرگ به سرعت در جستجوى شماست، آنها که در نبرد مقاومت دارند،
8
وَ لَا يُعْجِزُهُ الْهَارِبُ
و آنها که فرار مى کنند، هیچ کدام را از چنگال مرگ رهایى نیست
9
إِنَّ أَكْرَمَ الْمَوْتِ الْقَتْلُ
و همانا گرامى ترین مرگها کشته شدن در راه خداست.
10
وَ الَّذِي نَفْسُ ابْنِ أَبِي طَالِبٍ بِيَدِهِ لَأَلْفُ ضَرْبَةٍ بِالسَّيْفِ أَهْوَنُ عَلَيَّ مِنْ مِيتَةٍ عَلَى الْفِرَاشِ فِي غَيْرِ طَاعَةِ اللَّهِ
سوگند به آن کس که جان پسر ابو طالب در دست اوست، هزار ضربت شمشیر بر من آسانتر است از مرگ در بستر استراحت، در مخالفت با خداست.
11
«و منه»: وَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْكُمْ تَكِشُّونَ كَشِيشَ الضِّبَابِ
گویى شما را در برخى از حمله ها، در حال فرار، ناله کنان چون گلّه اى از سوسمار مى نگرم
12
لَا تَأْخُذُونَ حَقّاً وَ لَا تَمْنَعُونَ ضَيْماً
که نه حقّى را باز پس مى گیرید، و نه ستمى را باز مى دارید،
13
قَدْ خُلِّيتُمْ وَ الطَّرِيقَ
اینک این شما و این راه گشوده،
14
فَالنَّجَاةُ لِلْمُقْتَحِمِ
نجات براى کسى است که خود را به میدان افکنده به مبارزه ادامه دهد،
15
وَ الْهَلَكَةُ لِلْمُتَلَوِّمِ
و هلاکت از آن کسى است که سستى ورزد.