خطبه
در هنگام وداع با ابوذر
خطبه شماره 130
1
خطبه 130: در هنگام وداع با ابوذر
None
2
و من كلام له (عليه السلام) لأبي ذر رحمه الله لما أخرج إلى الربذة
(در سال 30 هجرى وقتى که عثمان، حضرت ابا ذر را به بیابان خشک ربذه تبعید مى کرد، فرمانى صادر کرد که کسى حق ندارد او را بدرقه کند. امام علیه السّلام و فرزندانش اعتنایى به آن نکرده و ابا ذر را بدرقه کردند. ایشان به هنگام بدرقه او فرمود)
3
يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ غَضِبْتَ لِلَّهِ فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ
اى ابا ذر همانا تو براى خدا به خشم آمدى، پس امید به کسى داشته باش که به خاطر او غضبناک شدى،
4
إِنَّ الْقَوْمَ خَافُوكَ عَلَى دُنْيَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَى دِينِكَ
این مردم براى دنیاى خود از تو ترسیدند، و تو بر دین خویش از آنان ترسیدى،
5
فَاتْرُكْ فِي أَيْدِيهِمْ مَا خَافُوكَ عَلَيْهِ
پس دنیا را که به خاطر آن از تو ترسیدند به خودشان واگذار،
6
وَ اهْرُبْ مِنْهُمْ بِمَا خِفْتَهُمْ عَلَيْهِ
و با دین خود که براى آن ترسیدى از این مردم بگریز.
7
فَمَا أَحْوَجَهُمْ إِلَى مَا مَنَعْتَهُمْ
این دنیا پرستان چه محتاجند به آنچه که تو آنان را از آن ترساندى،
8
وَ مَا أَغْنَاكَ عَمَّا مَنَعُوكَ
و چه بى نیازى از آنچه آنان تو را منع کردند.
9
وَ سَتَعْلَمُ مَنِ الرَّابِحُ غَداً وَ الْأَكْثَرُ حُسَّداً
و به زودى خواهى یافت که چه کسى فردا سود مى برد و چه کسى بر او بیشتر حسد مى ورزند
10
وَ لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ كَانَتَا عَلَى عَبْدٍ رَتْقاً ثُمَّ اتَّقَى اللَّهَ لَجَعَلَ اللَّهُ لَهُ مِنْهُمَا مَخْرَجاً
اگر آسمان و زمین درهاى خود را بر روى بنده اى ببندند و او از خدا بترسد، خداوند راه نجاتى از میان آن دو براى او خواهد گشود.
11
لَا يُؤْنِسَنَّكَ إِلَّا الْحَقُّ وَ لَا يُوحِشَنَّكَ إِلَّا الْبَاطِلُ
آرامش خود را تنها در حق جستجو کن، و جز باطل چیزى تو را به وحشت نیندازد.
12
فَلَوْ قَبِلْتَ دُنْيَاهُمْ لَأَحَبُّوكَ
اگر تو دنیاى این مردم را مى پذیرفتى، تو را دوست داشتند،
13
وَ لَوْ قَرَضْتَ مِنْهَا لَأَمَّنُوكَ
و اگر سهمى از آن بر مى گرفتى دست از تو بر مى داشتند.