خطبه
در عظمت خدا و قرآن
خطبه شماره 133
1
خطبه 133: در عظمت خدا و قرآن
2
و من خطبة له (عليه السلام) يعظم اللّه سبحانه و يذكر القرآن و النبي و يعظ الناس
از خطبههاى آن حضرت است در عظمت خداوند، قرآن، پیامبر و در رابطه با دنیا
3
عظمة اللّه تعالى
عظمت خداوند
4
وَ انْقَادَتْ لَهُ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةُ بِأَزِمَّتِهَا
دنیا و آخرت، خدا را فرمانبردار است، و سر رشته هر دو به دست او است.
5
وَ قَذَفَتْ إِلَيْهِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرَضُونَ مَقَالِيدَهَا
آسمان ها و زمین ها کلیدهاى خویش را به او سپردند،
6
وَ سَجَدَتْ لَهُ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ الْأَشْجَارُ النَّاضِرَةُ
و درختان شاداب و سر سبز، صبحگاهان و شامگاهان در برابر خدا سجده مى کنند،
7
وَ قَدَحَتْ لَهُ مِنْ قُضْبَانِهَا النِّيرَانَ الْمُضِيئَةَ
و از شخه هاى درختان نور سرخ رنگى شعله ور شده،
8
وَ آتَتْ أُكُلَهَا بِكَلِمَاتِهِ الثِّمَارُ الْيَانِعَةُ
به فرمان او میوه هاى رسیده را به انسان ها تقدیم مى دارند.
9
القرآن
ویژگى هاى قرآن
10
«منها»: وَ كِتَابُ اللَّهِ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ
کتاب خدا، قرآن، در میان شما
11
نَاطِقٌ لَا يَعْيَا لِسَانُهُ
سخنگویى است که هیچ گاه زبانش از حق گویى کند و خسته، و همواره گویاست،
12
وَ بَيْتٌ لَا تُهْدَمُ أَرْكَانُهُ
خانه اى است که ستون هاى آن هرگز فرو نمى ریزد،
13
وَ عِزٌّ لَا تُهْزَمُ أَعْوَانُهُ
و صاحب عزّتى است که یارانش هرگز شکست ندارند.
14
رسول اللّه
ویژگى هاى پیامبر اسلام ص
15
«منها»: أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ
خدا پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم را پس از یک دوران طولانى که دیگر پیامبران نبودند، فرستاد:
16
وَ تَنَازُعٍ مِنَ الْأَلْسُنِ
زمانى که میان طرفداران مذاهب گوناگون نزاع در گرفته و راه اختلاف مى پیمودند.
17
فَقَفَّى بِهِ الرُّسُلَ وَ خَتَمَ بِهِ الْوَحْيَ
پس او را در پى پیامبران فرستاد و وحى را با فرستادن پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ختم فرمود.
18
فَجَاهَدَ فِي اللَّهِ الْمُدْبِرِينَ عَنْهُ وَ الْعَادِلِينَ بِهِ
پس پیامبر صلّى اللّه علیه و آله با تمام مخالفانى که به حق پشت کردند، و از آن منحرف گشتند به مبارزه پرداخت.
19
الدنيا
وصف دنیا
20
«منها»: وَ إِنَّمَا الدُّنْيَا مُنْتَهَى بَصَرِ الْأَعْمَى لَا يُبْصِرُ مِمَّا وَرَاءَهَا شَيْئاً
و همانا دنیا نهایت دیدگاه کور دلان است که آن سوى دنیا را نمى نگرند،
21
وَ الْبَصِيرُ يَنْفُذُهَا بَصَرُهُ وَ يَعْلَمُ أَنَّ الدَّارَ وَرَاءَهَا
امّا انسان آگاه، نگاهش از دنیا عبور کرده از پس آن سراى جاویدان آخرت را مى بیند.
22
فَالْبَصِيرُ مِنْهَا شَاخِصٌ
پس انسان آگاه به دنیا دل نمى بندد
23
وَ الْأَعْمَى إِلَيْهَا شَاخِصٌ
و انسان کور دل تمام توجّه اش دنیاست.
24
وَ الْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ
بینا از دنیا زاد و توشه برگیرد
25
وَ الْأَعْمَى لَهَا مُتَزَوِّدٌ
و نابینا براى دنیا توشه فراهم مى کند.
26
عظة الناس
موعظه مردم
27
«منها»: وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا وَ يَكَادُ صَاحِبُهُ يَشْبَعُ مِنْهُ وَ يَمَلُّهُ إِلَّا الْحَيَاةَ فَإِنَّهُ لَا يَجِدُ فِي الْمَوْتِ رَاحَةً
آگاه باشید، در دنیا چیزى نیست مگر آن که صاحبش به زودى از آن سیر و از داشتن آن دلگیر مى شود جز ادامه زندگى، زیرا در مرگ آسایشى نمى نگرند.
28
وَ إِنَّمَا ذَلِكَ بِمَنْزِلَةِ الْحِكْمَةِ الَّتِي هِيَ حَيَاةٌ لِلْقَلْبِ الْمَيِّتِ
حیات و زندگى چونان حکمت و دانش است که حیات دل مرده،
29
وَ بَصَرٌ لِلْعَيْنِ الْعَمْيَاءِ
و بینایى چشم هاى نابیناست
30
وَ سَمْعٌ لِلْأُذُنِ الصَّمَّاءِ
و مایه شنوایى براى گوش هاى کر
31
وَ رِيٌّ لِلظَّمْآنِ
و آبى گوارا براى تشنگان مى باشد
32
وَ فِيهَا الْغِنَى كُلُّهُ وَ السَّلَامَةُ
که همه در آن سالم و بى نیازند.
33
كِتَابُ اللَّهِ تُبْصِرُونَ بِهِ وَ تَنْطِقُونَ بِهِ وَ تَسْمَعُونَ بِهِ
این قرآن است که با آن مى توانید راه حق را بنگرید و با آن سخن بگویید و به وسیله آن بشنوید.
34
وَ يَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ
بعضى از قرآن از بعضى دیگر سخن مى گوید،
35
وَ يَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ
و برخى بر برخى دیگر گواهى مى دهد،
36
وَ لَا يَخْتَلِفُ فِي اللَّهِ
آیاتش در شناساندن خدا اختلافى نداشته،
37
وَ لَا يُخَالِفُ بِصَاحِبِهِ عَنِ اللَّهِ
و کسى را که همراهش شد از خدا جدا نمى سازد.
38
قَدِ اصْطَلَحْتُمْ عَلَى الْغِلِّ فِيمَا بَيْنَكُمْ
مردم گویا به خیانت و کینه ورزى اتّفاق دارید،
39
وَ نَبَتَ الْمَرْعَى عَلَى دِمَنِكُمْ
و در رفتار ریاکارانه، گیاهان روییده از سرگین را مى مانید،
40
وَ تَصَافَيْتُمْ عَلَى حُبِّ الْآمَالِ
در دوستى با آرزوها به وحدت رسیدید،
41
وَ تَعَادَيْتُمْ فِي كَسْبِ الْأَمْوَالِ
و در جمع آورى ثروت به دشمنى پرداختید،
42
لَقَدِ اسْتَهَامَ بِكُمُ الْخَبِيثُ وَ تَاهَ بِكُمُ الْغُرُورُ
شیطان شما را در سرگردانى افکنده و غرور شما را به هلاکت مى کشاند،
43
وَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى نَفْسِي وَ أَنْفُسِكُمْ
براى خود و شما از خدا یارى مى طلبم.