خطبه
در مورد حوادث آینده
خطبه شماره 138
1
خطبه 138: در مورد حوادث آينده
None
2
و من خطبة له (عليه السلام) يومئ فيها إلى ذكر الملاحم
(در این خطبه امام از تحوّلات آینده سخن مى گوید)
3
يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى
او (حضرت مهدى «عج») خواسته ها را تابع هدایت وحى مى کند، هنگامى که مردم هدایت را تابع هوس هاى خویش قرار مى دهند،
4
وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ
در حالى که به نام تفسیر نظریّه هاى گوناگون خود را بر قرآن تحمیل مى کنند، او نظریّه ها و اندیشه ها را تابع قرآن مى سازد.
5
«و منها»: حَتَّى تَقُومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلَى سَاقٍ بَادِياً نَوَاجِذُهَا
(و از همین خطبه است) در آینده آتش جنگ میان شما افروخته مى گردد، و چنگ و دندان نشان مى دهد،
6
مَمْلُوءَةً أَخْلَافُهَا
با پستان هایى پر شیر،
7
حُلْواً رَضَاعُهَا عَلْقَماً عَاقِبَتُهَا
که مکیدن آن شیرین، امّا پایانى تلخ و زهر آگین دارد، به سوى شما مى آید.
8
أَلَا وَ فِي غَدٍ وَ سَيَأْتِي غَدٌ بِمَا لَا تَعْرِفُونَ
آگاه باشید فردایى که شما را از آن هیچ شناختى نیست،
9
يَأْخُذُ الْوَالِي مِنْ غَيْرِهَا عُمَّالَهَا عَلَى مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا
زمامدارى حاکمیّت پیدا مى کند که غیر از خاندان حکومت هاى امروزى است (حضرت مهدى «عجل اللّه تعالى فرجه الشریف») عمّال و کارگزاران حکومتها را بر اعمال بدشان کیفر خواهد داد،
10
وَ تُخْرِجُ لَهُ الْأَرْضُ أَفَالِيذَ كَبِدِهَا
زمین میوه هاى دل خود (معادن طلا و نقره) را براى او بیرون مى ریزد،
11
وَ تُلْقِي إِلَيْهِ سِلْماً مَقَالِيدَهَا
و کلیدهایش را به او مى سپارد،
12
فَيُرِيكُمْ كَيْفَ عَدْلُ السِّيرَةِ
او روش عادلانه در حکومت حق را به شما مى نمایاند،
13
وَ يُحْيِي مَيِّتَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ
و کتاب خدا و سنّت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم را که تا آن روز متروک ماندند، زنده مى کند.
14
«منها»: كَأَنِّي بِهِ قَدْ نَعَقَ بِالشَّامِ وَ فَحَصَ بِرَايَاتِهِ فِي ضَوَاحِي كُوفَانَ
(و از همین خطبه است) گویى او را مى بینم که از شام فریاد بر مى آورد، و با پرچم هایش پیرامون کوفه را پر مى کند،
15
فَعَطَفَ عَلَيْهَا عَطْفَ الضَّرُوسِ
و چونان شتر خشمگین به کوفه یورش مى آورد،
16
وَ فَرَشَ الْأَرْضَ بِالرُّءُوسِ
زمین را با سرهاى بریده فرش مى کند،
17
قَدْ فَغَرَتْ فَاغِرَتُهُ
دهانش گشاده،
18
وَ ثَقُلَتْ فِي الْأَرْضِ وَطْأَتُهُ
گام هایش را سخت و سنگین بر زمین مى کوبد،
19
بَعِيدَ الْجَوْلَةِ عَظِيمَ الصَّوْلَةِ
تاخت و تاز او بى امان و پایدار و هجوم او سخت و دشوار است.
20
وَ اللَّهِ لَيُشَرِّدَنَّكُمْ فِي أَطْرَافِ الْأَرْضِ حَتَّى لَا يَبْقَى مِنْكُمْ إِلَّا قَلِيلٌ كَالْكُحْلِ فِي الْعَيْنِ
به خدا سوگند، شما را در اطراف زمین مى پراکند، آنگونه که اندکى از شما باقى خواهد ماند چونان باقى مانده سرمه در اطراف چشم.
21
فَلَا تَزَالُونَ كَذَلِكَ حَتَّى تَئُوبَ إِلَى الْعَرَبِ عَوَازِبُ أَحْلَامِهَا
و این وضع خونبار تداوم یابد تا آن که عقل از دست رفته عرب باز آید،
22
فَالْزَمُوا السُّنَنَ الْقَائِمَةَ وَ الْآثَارَ الْبَيِّنَةَ وَ الْعَهْدَ الْقَرِيبَ الَّذِي عَلَيْهِ بَاقِي النُّبُوَّةِ
پس باید بر سنّت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم باقى مانید که برپاست، و بر اثار رسالت تکیه نمایید، که آشکار است، به عهد نزدیکى که بسته اید وفادار مانید که یادگار پیامبر بر آن تکیه دارد،
23
وَ اعْلَمُوا أَنَّ الشَّيْطَانَ إِنَّمَا يُسَنِّي لَكُمْ طُرُقَهُ لِتَتَّبِعُوا عَقِبَهُ
و بدانید این شیطان است که راه هایش را هموار مى نماید تا قدم بر جاى قدم هایش نهید و راهش را پى گیرید.