خطبه
نیکی به نا اهل
خطبه شماره 142
1
خطبه 142: نيکي به نا اهل
2
و من كلام له (عليه السلام) المعروف في غير أهله
از سخنان آن حضرت است درباره نیکى به نااهل (برخى از شارحان نوشتند که این خطبه بخشى از خطبه 126 مى باشد)
3
وَ لَيْسَ لِوَاضِعِ الْمَعْرُوفِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ وَ عِنْدَ غَيْرِ أَهْلِهِ مِنَ الْحَظِّ فِيمَا أَتَى
براى کسى که نا بجا به ناکسان نیکى کند بهره اى
4
إِلَّا مَحْمَدَةُ اللِّئَامِ
جز ستایش فرومایگان،
5
وَ ثَنَاءُ الْأَشْرَارِ
تعریف سرکشان و اشرار،
6
وَ مَقَالَةُ الْجُهَّالَ
و سخنان جاهلان بد گفتار ندارد،
7
مَا دَامَ مُنْعِماً عَلَيْهِمْ مَا أَجْوَدَ يَدَهُ
و اینها نیز تا هنگامى که به آنها بخشش مى کند ادامه دارد.
8
وَ هُوَ عَنْ ذَاتِ اللَّهِ بِخَيْلٌ
دست سخاوتمندى ندارد آن کس که از بخشش در راه خدا بخل مى ورزد
9
فَمَنْ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَلْيَصِلْ بِهِ الْقَرَابَةَ
آن کس که خدا او را مالى بخشید، پس «باید» به خویشاوندان خود بخشش نماید،
10
وَ لْيُحْسِنْ مِنْهُ الضِّيَافَةَ
و سفره مهمانى خوب بگستراند،
11
وَ لْيَفُكَّ بِهِ الْأَسِيرَ وَ الْعَانِيَ
و اسیر آزاد کند، و رنجدیده را بنوازد،
12
وَ لْيُعْطِ مِنْهُ الْفَقِيرَ وَ الْغَارِمَ
و مستمند را بهرمند کند، و قرض وامدار را بپردازد،
13
وَ لْيَصْبِرْ نَفْسَهُ عَلَى الْحُقُوقِ وَ النَّوَائِبِ ابْتِغَاءَ الثَّوَابِ
و براى درک ثواب الهى، در برابر پرداخت حقوق دیگران، و مشکلاتى که در این راه به او مى رسد شکیبا باشد،
14
فَإِنَّ فَوْزاً بِهَذِهِ الْخِصَالِ شَرَفُ مَكَارِمِ الدُّنْيَا وَ دَرْكُ فَضَائِلِ الْآخِرَةِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ
زیرا به دست آوردن صفات یاد شده، موجب شرافت و بزرگى دنیا و درک فضائل سراى آخرت است «ان شاء الله».