خطبه
در مورد فتنه های آینده
خطبه شماره 150
1
خطبه 150: در مورد فتنه هاي آينده
2
و من خطبة له (عليه السلام) يومي فيها إلى الملاحم و يصف فئة من أهل الضلال
(در این خطبه به حوادث سخت آینده اشاره دارد)
3
وَ أَخَذُوا يَمِيناً وَ شِمَالًا ظَعْناً فِي مَسَالِكِ الْغَيِّ
به راههاى چپ و راست رفتند، و راه ضلالت و گمراهى پیمودند،
4
وَ تَرْكاً لِمَذَاهِبِ الرُّشْدِ
و راه روشن هدایت را گذاشتند.
5
فَلَا تَسْتَعْجِلُوا مَا هُوَ كَائِنٌ مُرْصَدٌ
پس در باره آنچه که باید باشد شتاب نکنید،
6
وَ لَا تَسْتَبْطِئُوا مَا يَجِيءُ بِهِ الْغَدُ
و آنچه را که در آینده باید بیاید دیر مشمارید،
7
فَكَمْ مِنْ مُسْتَعْجِلٍ بِمَا إِنْ أَدْرَكَهُ وَدَّ أَنَّهُ لَمْ يُدْرِكْهُ
چه بسا کسى براى رسیدن به چیزى شتاب مى کند امّا وقتى به آن رسید دوست دارد که اى کاش آن را نمى دید،
8
وَ مَا أَقْرَبَ الْيَوْمَ مِنْ تَبَاشِيرِ غَدٍ
و چه نزدیک است امروز ما به فردایى که سپیده آن آشکار شد.
9
يَا قَوْمِ هَذَا إِبَّانُ وُرُودِ كُلِّ مَوْعُودٍ
اى مردم اینک ما در آستانه تحقّق وعده هاى داده شده،
10
وَ دُنُوٍّ مِنْ طَلْعَةِ مَا لَا تَعْرِفُونَ
و نزدیکى طلوع آن چیزهایى که بر شما پوشیده و ابهام آمیز است، قرار داریم.
11
أَلَا وَ إِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ
بدانید آن کس از ما (حضرت مهدى «عج») که فتنه هاى آینده را دریابد، با چراغى روشنگر در آن گام مى نهد،
12
وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ
و بر همان سیره و روش پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و امامان علیهم السّلام رفتار مى کند
13
لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً
تا گره ها را بگشاید،
14
وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَ يَصْدَعَ شَعْباً وَ يَشْعَبَ صَدْعاً
بردگان و ملّت هاى اسیر را آزاد سازد، جمعیّت هاى گمراه و ستمگر را پراکنده و حق جویان پراکنده را جمع آورى مى کند.
15
فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ
حضرت مهدى (عج) سال هاى طولانى در پنهانى از مردم به سر مى برد
16
لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ
آن چنان که اثر شناسان، اثر قدمش را نمى شناسند، گر چه در یافتن اثر و نشانه ها تلاش فراوان کنند.
17
ثُمَّ لَيُشْحَذَنَّ فِيهَا قَوْمٌ شَحْذَ الْقَيْنِ النَّصْلَ
سپس گروهى براى درهم کوبیدن فتنه ها آماده مى گردند، و چونان شمشیرها صیقل مى خورند،
18
تُجْلَى بِالتَّنْزِيلِ أَبْصَارُهُمْ
دیده هاشان با قرآن روشنایى گیرد،
19
وَ يُرْمَى بِالتَّفْسِيرِ فِي مَسَامِعِهِمْ
و در گوش هاشان تفسیر قرآن طنین افکند،
20
وَ يُغْبَقُونَ كَأْسَ الْحِكْمَةِ بَعْدَ الصَّبُوحِ في الضلال
و در صبحگاهان و شامگاهان جامهاى حکمت سر مى کشند.
21
منها: وَ طَالَ الْأَمَدُ بِهِمْ لِيَسْتَكْمِلُوا الْخِزْيَ
روزگار آنان به طول انجامید تا رسوایى آنها به نهایت رسید،
22
وَ يَسْتَوْجِبُوا الْغِيَرَ
و خود را سزاوار بلاى زمانه گرداندند،
23
حَتَّى إِذَا اخْلَوْلَقَ الْأَجَلُ
و چون پایان مدّت آنها نزدیک شد،
24
وَ اسْتَرَاحَ قَوْمٌ إِلَى الْفِتَنِ
گروهى در فتنه ها آسودند
25
وَ أَشَالُوا عَنْ لَقَاحِ حَرْبِهِمْ
و گروهى دست به حمله و پیکار با فسادگران زدند
26
لَمْ يَمُنُّوا عَلَى اللَّهِ بِالصَّبْرِ
و با شکیبایى که داشتند بر خدا منّت ننهادند،
27
وَ لَمْ يَسْتَعْظِمُوا بَذْلَ أَنْفُسِهِمْ فِي الْحَقِّ
و جان دادن در راه خدا را بزرگ نشمردند،
28
حَتَّى إِذَا وَافَقَ وَارِدُ الْقَضَاءِ انْقِطَاعَ مُدَّةِ الْبَلَاءِ
تا آنجا که اراده الهى به پایان دوران جاهلیّت موافق شد،
29
حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَى أَسْيَافِهِمْ
شمشیرها در راه خدا کشیدند، و بینش هاى خود را بر شمشیر نشاندند،
30
وَ دَانُوا لِرَبِّهِمْ بِأَمْرِ وَاعِظِهِمْ
و طاعت پروردگار خود را پذیرفتند، و فرمان پند دهنده خود را شنیدند، و در پیروزى و سربلندى زیستند
31
حَتَّى إِذَا قَبَضَ اللَّهُ رَسُولَهُ (صلى الله عليه وآله) رَجَعَ قَوْمٌ عَلَى الْأَعْقَابِ
تا آن که خدا، پیامبرش را نزد خود برد، (افسوس) که گروهى به گذشته جاهلى خود باز گشتند،
32
وَ غَالَتْهُمُ السُّبُلُ وَ اتَّكَلُوا عَلَى الْوَلَائِجِ
و با پیمودن راه هاى گوناگون به گمراهى رسیدند،
33
وَ وَصَلُوا غَيْرَ الرَّحِمِ وَ هَجَرُوا السَّبَبَ الَّذِي أُمِرُوا بِمَوَدَّتِهِ
و به دوستان منحرف خود پیوستند و از دوستى با مؤمنان بریدند که به آن امر شده بودند،
34
وَ نَقَلُوا الْبِنَاءَ عَنْ رَصِّ أَسَاسِهِ فَبَنَوْهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ
و بنیان اسلامى را تغییر داده در جاى دیگرى بنا نهادند،
35
مَعَادِنُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَ أَبْوَابُ كُلِّ ضَارِبٍ فِي غَمْرَةٍ
آنان کانون هر خطا و گناه، و پناهگاه هر فتنه جو شدند.
36
قَدْ مَارُوا فِي الْحَيْرَةِ وَ ذَهَلُوا فِي السَّكْرَةِ
که سرانجام در سرگردانى فرو رفته، و در غفلت و مستى
37
عَلَى سُنَّةٍ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ
به روش و آیین فرعونیان در آمدند،
38
مِنْ مُنْقَطِعٍ إِلَى الدُّنْيَا رَاكِنٍ
یا از همه بریده و دل به دنیا بستند،
39
أَوْ مُفَارِقٍ لِلدِّينِ مُبَايِنٍ
و یا پیوند خود را با دین گسستند.