خطبه
فضائل اهل بیت ع
خطبه شماره 154
1
خطبه 154: فضائل اهل بيت ع
None
2
و من خطبة له (عليه السلام) يذكر فيها فضائل أهل البيت
خطبه ای در ذکر فضائل اهل بیت ع، (برخى از شارحان گفتند این سخنرانى در شهر مدینه ایراد شد)
3
وَ نَاظِرُ قَلْبِ اللَّبِيبِ بِهِ يُبْصِرُ أَمَدَهُ
عاقل با چشم دل سر انجام کار را مى نگرد،
4
وَ يَعْرِفُ غَوْرَهُ وَ نَجْدَهُ
و پستى و بلندى آن را تشخیص مى دهد،
5
دَاعٍ دَعَا وَ رَاعٍ رَعَى
دعوت کننده حق، (پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) دعوت خویش را به پایان رسانید، و رهبر امّت به سرپرستى قیام کرد،
6
فَاسْتَجِيبُوا لِلدَّاعِي وَ اتَّبِعُوا الرَّاعِيَ
پس دعوت کننده حق را پاسخ دهید و از رهبرتان اطاعت کنید.
7
قَدْ خَاضُوا بِحَارَ الْفِتَنِ
گروهى در دریاى فتنه ها فرو رفته،
8
وَ أَخَذُوا بِالْبِدَعِ دُونَ السُّنَنِ
بدعت را پذیرفته، و سنّت هاى پسندیده را ترک کردند،
9
وَ أَرَزَ الْمُؤْمِنُونَ
مؤمنان کنارگیرى کرده
10
وَ نَطَقَ الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ
و گمراهان و دروغگویان به سخن آمدند.
11
نَحْنُ الشِّعَارُ وَ الْأَصْحَابُ وَ الْخَزَنَةُ وَ الْأَبْوَابُ
مردم ما اهل بیت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم چونان پیراهن تن او، و یاران راستین او، و خزانه داران علوم و معارف وحى، و درهاى ورود به آن معارف، مى باشیم،
12
وَ لَا تُؤْتَى الْبُيُوتُ إِلَّا مِنْ أَبْوَابِهَا فَمَنْ أَتَاهَا مِنْ غَيْرِ أَبْوَابِهَا سُمِّيَ سَارِقاً
که جز از در، هیچ کس به خانه ها وارد نخواهد شد، و هر کس از غیر در وارد شود، دزد نامیده مى شود.
13
منها: فِيهِمْ كَرَائِمُ الْقُرْآنِ
مردم در باره اهل بیت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم آیات کریمه قرآن نازل شد،
14
وَ هُمْ كُنُوزُ الرَّحْمَنِ
آنان گنجینه هاى علوم خداوند رحمانند،
15
إِنْ نَطَقُوا صَدَقُوا وَ إِنْ صَمَتُوا لَمْ يُسْبَقُوا
اگر سخن گویند، راست گویند، و اگر سکوت کنند بر آنان پیشى نجویند.
16
فَلْيَصْدُقْ رَائِدٌ أَهْلَهُ وَ لْيُحْضِرْ عَقْلَهُ
پس باید امام و راهنماى مردم به مردم راست بگوید، و راه خرد پیماید
17
وَ لْيَكُنْ مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ
و از فرزندان آخرت باشد
18
فَإِنَّهُ مِنْهَا قَدِمَ وَ إِلَيْهَا يَنْقَلِبُ
که از آنجا آمده و بدانجا خواهد رفت.
19
فَالنَّاظِرُ بِالْقَلْبِ الْعَامِلُ بِالْبَصَرِ
پس آن که با چشم دل بنگرد، و با دیده درون کار کند،
20
يَكُونُ مُبْتَدَأُ عَمَلِهِ أَنْ يَعْلَمَ أَ عَمَلُهُ عَلَيْهِ أَمْ لَهُ
آغاز کارش آن است که بیندیشد: آیا عمل او به سود او است یا زیان او
21
فَإِنْ كَانَ لَهُ مَضَى فِيهِ وَ إِنْ كَانَ عَلَيْهِ وَقَفَ عَنْهُ
اگر به سود است ادامه دهد، و اگر زیانبار است توقف کند،
22
فَإِنَّ الْعَامِلَ بِغَيْرِ عِلْمٍ كَالسَّائِرِ عَلَى غَيْرِ طَرِيقٍ
زیرا عمل کننده بدون آگاهى چون رونده اى است که بیراهه مى رود،
23
فَلَا يَزِيدُهُ بُعْدُهُ عَنِ الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ إِلَّا بُعْداً مِنْ حَاجَتِهِ
پس هر چه شتاب کند از هدفش دورتر مى ماند،
24
وَ الْعَامِلُ بِالْعِلْمِ كَالسَّائِرِ عَلَى الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ
و عمل کننده از روى آگاهى، چون رونده اى بر راه راست است،
25
فَلْيَنْظُرْ نَاظِرٌ أَ سَائِرٌ هُوَ أَمْ رَاجِعٌ
پس بیننده باید به درستى بنگرد آیا رونده راه مستقیم است یا واپس گرا
26
وَ اعْلَمْ أَنَّ لِكُلِّ ظَاهِرٍ بَاطِناً عَلَى مِثَالِهِ
و بدان که هر ظاهرى باطنى متناسب با خود دارد،
27
فَمَا طَابَ ظَاهِرُهُ طَابَ بَاطِنُهُ
آنچه ظاهرش پاکیزه، باطن آن نیز پاک و پاکیزه است،
28
وَ مَا خَبُثَ ظَاهِرُهُ خَبُثَ بَاطِنُهُ
و آنچه ظاهرش پلید، باطن آن نیز پلید است،
29
وَ قَدْ قَالَ الرَّسُولُ الصَّادِقُ (صلى الله عليه وآله) إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ وَ يُبْغِضُ عَمَلَهُ وَ يُحِبُّ الْعَمَلَ وَ يُبْغِضُ بَدَنَهُ
و پیامبر راستگو صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: همانا خداوند بنده اى را دوست دارد امّا کردار او را دشمن، و کردار بنده اى را دوست مى دارد امّا شخص او را ناخوش.
30
وَ اعْلَمْ أَنَّ لِكُلِّ عَمَلٍ نَبَاتاً
آگاه باش هر عملى رویشى دارد،
31
وَ كُلُّ نَبَاتٍ لَا غِنَى بِهِ عَنِ الْمَاءِ
و هر روینده اى از آب بى نیاز نیست،
32
وَ الْمِيَاهُ مُخْتَلِفَةٌ فَمَا طَابَ سَقْيُهُ طَابَ غَرْسُهُ وَ حَلَتْ ثَمَرَتُهُ وَ مَا خَبُثَ سَقْيُهُ خَبُثَ غَرْسُهُ وَ أَمَرَّتْ ثَمَرَتُهُ
و آب ها نیز گوناگون مى باشند. پس هر درختى که آبیارى اش به اندازه و نیکو باشد شاخ و برگش نیکو و میوه اش شیرین است. و آنچه آبیارى اش پاکیزه نباشد درختش عیب دار و میوه اش تلخ است.
33
خطبه 239: فضائل اهل بيت ع
None
34
و من خطبة له (عليه السلام) يذكر فيها آل محمد (صلى الله عليه وآله)
از خطبههاى آن حضرت است در رابطه با فضائل آل محمّد علیهم السّلام
35
هُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَ مَوْتُ الْجَهْلِ يُخْبِرُكُمْ حِلْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَ ظَاهِرُهُمْ عَنْ بَاطِنِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ حِكَمِ مَنْطِقِهِمْ
خاندان پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم مایه حیات دانش، و نابودى جهل اند، بردبارى شان شما را از دانش آنها خبر مى دهد، و ظاهرشان از صفاى باطن، و سکوتشان از حکومت هاى گفتارشان با خبر مى سازد،
36
لَا يُخَالِفُونَ الْحَقَّ وَ لَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ
هرگز با حق مخالفت نکردند، و در آن اختلاف ندارند.
37
وَ هُمْ دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ وَ وَلَائِجُ الِاعْتِصَامِ بِهِمْ عَادَ الْحَقُّ إِلَى نِصَابِهِ وَ انْزَاحَ الْبَاطِلُ عَنْ مُقَامِهِ وَ انْقَطَعَ لِسَانُهُ عَنْ مَنْبِتِهِ
آنان ستون هاى استوار اسلام، و پناهگاه مردم مى باشند، حق به وسیله آنها به جایگاه خویش بازگشت، و باطل از جاى خویش رانده و نابود، و زبان باطل از ریشه کنده شد.
38
عَقَلُوا الدِّينَ عَقْلَ وِعَايَةٍ وَ رِعَايَةٍ لَا عَقْلَ سَمَاعٍ وَ رِوَايَةٍ فَإِنَّ رُوَاةَ الْعِلْمِ كَثِيرٌ وَ رُعَاتَهُ قَلِيلٌ
اهل بیت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم دین را چنانکه سزاوار بود، دانستند و آموختند و بدان عمل کردند، نه آنکه شنیدند و نقل کردند، زیرا راویان دانش بسیار، امّا حفظ کنندگان و عمل کنندگان به آن اندکند.