خطبه
وصف پیامبر ص و اهل بیتش ع
خطبه شماره 161
1
خطبه 161: وصف پيامبر ص و اهل بيتش ع
2
و من خطبة له (عليه السلام) في صفة النبي و أهل بيته و أتباع دينه، و فيها يعظ بالتقوى
از خطبههاى آن حضرت است در وصف پیامبر و خاندان آن حضرت
3
الرسول و أهله و أتباع دينه
وصف پیامبر ص و اهل بیت ع
4
ابْتَعَثَهُ بِالنُّورِ الْمُضِيءِ
خداوند پیامبرش را با نورى درخشان،
5
وَ الْبُرْهَانِ الْجَلِيِّ
و برهانى آشکار،
6
وَ الْمِنْهَاجِ الْبَادِي
و راهى روشن،
7
وَ الْكِتَابِ الْهَادِي
و کتابى هدایتگر بر انگیخت.
8
أُسْرَتُهُ خَيْرُ أُسْرَةٍ وَ شَجَرَتُهُ خَيْرُ شَجَرَةٍ
خانواده او نیکوترین خانواده، و درخت وجودش از بهترین درختان است
9
أَغْصَانُهَا مُعْتَدِلَةٌ
که شاخه هاى آن راست
10
وَ ثِمَارُهَا مُتَهَدِّلَةٌ
و میوه هاى آن سر به زیر و در دسترس همگان است،
11
مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَ هِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ
زادگاه او مکه، و هجرت او به مدینه پاک و پاکیزه است،
12
عَلَا بِهَا ذِكْرُهُ وَ امْتَدَّ مِنْهَا صَوْتُهُ
که در آنجا نام او بلند شد و دعوتش به همه جا رسید.
13
أَرْسَلَهُ بِحُجَّةٍ كَافِيَةٍ وَ مَوْعِظَةٍ شَافِيَةٍ وَ دَعْوَةٍ مُتَلَافِيَةٍ
خدا او را با برهانى کامل و کافى (قرآن) و پندهاى شفا بخش، و دعوتى جبران کننده فرستاد.
14
أَظْهَرَ بِهِ الشَّرَائِعَ الْمَجْهُولَةَ
با فرستادن پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم شریعت هاى ناشناخته را شناساند،
15
وَ قَمَعَ بِهِ الْبِدَعَ الْمَدْخُولَةَ
و ریشه بدعت هاى راه یافته در ادیان آسمانى را قطع کرد،
16
وَ بَيَّنَ بِهِ الْأَحْكَامَ الْمَفْصُولَةَ
و احکام و مقرّرات الهى را بیان فرمود.
17
فَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دَيْناً تَتَحَقَّقْ شِقْوَتُهُ
پس هر کس جز اسلام دینى را انتخاب کند به یقین شقاوت او ثابت،
18
وَ تَنْفَصِمْ عُرْوَتُهُ
و پیوند او با خدا قطع،
19
وَ تَعْظُمْ كَبْوَتُهُ
و سقوطش سهمگین خواهد بود،
20
وَ يَكُنْ مَآبُهُ إِلَى الْحُزْنِ الطَّوِيلِ وَ الْعَذَابِ الْوَبِيلِ
و سر انجامش رنج و اندوهى بى پایان و شکنجه اى پردرد مى باشد.
21
وَ أَتَوَكَّلُ عَلَى اللَّهِ تَوَكُّلَ الْإِنَابَةِ إِلَيْهِ
بر خدا توکّل مى کنم، توکّلى که بازگشت به سوى او باشد،
22
وَ أَسْتَرْشِدُهُ السَّبِيلَ الْمُؤَدِّيَةَ إِلَى جَنَّتِهِ الْقَاصِدَةَ إِلَى مَحَلِّ رَغْبَتِهِ
و از او راه مى جویم، راهى که به بهشت رسد و به آنجا که خواست اوست بینجامد.
23
النصح بالتقوى
سفارش به تقوا
24
أُوصِيكُمْ عِبَادَ اللَّهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ طَاعَتِهِ
بندگان خدا شما را به ترسیدن از خدا و فرمانبردارى او سفارش مى کنم
25
فَإِنَّهَا النَّجَاةُ غَداً وَ الْمَنْجَاةُ أَبَداً
که نجات فردا و مایه رهایى جاویدان است.
26
رَهَّبَ فَأَبْلَغَ
خدا آنگونه که سزاوار بود شما را ترسانید،
27
وَ رَغَّبَ فَأَسْبَغَ
و چنانکه شایسته بود امیدوارتان کرد،
28
وَ وَصَفَ لَكُمُ الدُّنْيَا وَ انْقِطَاعَهَا وَ زَوَالَهَا وَ انْتِقَالَهَا
و دنیا و بى اعتبارى آن و نابود شدنى بودن و دگرگونى آن را براى شما تعریف کرد.
29
فَأَعْرِضُوا عَمَّا يُعْجِبُكُمْ فِيهَا لِقِلَّةِ مَا يَصْحَبُكُمْ مِنْهَا
پس از آنچه در دنیا شما را به شگفتى وامى دارد روى گردانید، زیرا که مدت کوتاهى در آن اقامت دارید،
30
أَقْرَبُ دَارٍ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ وَ أَبْعَدُهَا مِنْ رِضْوَانِ اللَّهِ
دنیا به خشم خدا نزدیکترین و از خشنودى خدا دورترین جایگاه است.
31
فَغُضُّوا عَنْكُمْ عِبَادَ اللَّهِ غُمُومَهَا وَ أَشْغَالَهَا
پس اى بندگان خدا، از غم و اندوه و سرگرمى هاى دنیا چشم برگیرید
32
لِمَا قَدْ أَيْقَنْتُمْ بِهِ مِنْ فِرَاقِهَا وَ تَصَرُّفِ حَالَاتِهَا
زیرا شما به جدایى و دگرگونیهاى امور دنیایى یقین دارید،
33
فَاحْذَرُوهَا حَذَرَ الشَّفِيقِ النَّاصِحِ وَ الْمُجِدِّ الْكَادِحِ
و چونان دوست مهربانى که نصیحت گر و کوشا براى نجات رفیقش تلاش کند، خویشتن را از دنیا دور نگهدارید.
34
وَ اعْتَبِرُوا بِمَا قَدْ رَأَيْتُمْ مِنْ مَصَارِعِ الْقُرُونِ قَبْلَكُمْ
و از آنچه بر گذشتگان شما رفت عبرت گیرید،
35
قَدْ تَزَايَلَتْ أَوْصَالُهُمْ
که چگونه، بند بند اعضاى بدنشان از هم گسست،
36
وَ زَالَتْ أَبْصَارُهُمْ وَ أَسْمَاعُهُمْ
چشم و گوششان نابود شد،
37
وَ ذَهَبَ شَرَفُهُمْ وَ عِزُّهُمْ
شرف و شکوهشان از خاطره ها محو گردید،
38
وَ انْقَطَعَ سُرُورُهُمْ وَ نَعِيمُهُمْ
و همه ناز و نعمت ها و رفاه ها و خوشى ها پایان گرفت،
39
فَبُدِّلُوا بِقُرْبِ الْأَوْلَادِ فَقْدَهَا
که نزدیکى فرزندان به دورى و از دست دادنشان،
40
وَ بِصُحْبَةِ الْأَزْوَاجِ مُفَارَقَتَهَا
و همدمى همسران، به جدایى تبدیل شد،
41
لَا يَتَفَاخَرُونَ وَ لَا يَتَنَاسَلُونَ وَ لَا يَتَزَاوَرُونَ وَ لَا يَتَحَاوَرُونَ
دیگر نه به هم مى نازند، و نه فرزندانى مى آورند، و نه یکدیگر را دیدار مى کنند، و نه در کنار هم زندگى مى کنند
42
فَاحْذَرُوا عِبَادَ اللَّهِ حَذَرَ الْغَالِبِ لِنَفْسِهِ الْمَانِعِ لِشَهْوَتِهِ النَّاظِرِ بِعَقْلِهِ
پس اى بندگان خدا بپرهیزید، چونان پرهیز کسى که به نفس خود چیره، و بر شهوات خود پیروز، و با عقل خود به درستى مى نگرد،
43
فَإِنَّ الْأَمْرَ وَاضِحٌ وَ الْعَلَمَ قَائِمٌ وَ الطَّرِيقَ جَدَدٌ وَ السَّبِيلَ قَصْدٌ
زیرا که جریان انسان آشکار، پرچم بر افراشته، جادّه هموار، و راه، روشن و راست است.