خطبه
در مورد کیفر شورشیان
خطبه شماره 168
1
خطبه 168: در مورد کيفر شورشيان
None
2
و من كلام له (عليه السلام) بعد ما بويع له بالخلافة، و قد قال له قوم من الصحابة لو عاقبت قوما ممن أجلب على عثمان فقال (عليه السلام) :
(پس از بیعت مردم با امام علیه السّلام در سال 35 هجرى گروهى از صحابه گفتند اى کاش شورشیان بر ضد عثمان را کیفر مى دادى پاسخ فرمود)
3
يَا إِخْوَتَاهْ إِنِّي لَسْتُ أَجْهَلُ مَا تَعْلَمُونَ وَ لَكِنْ كَيْفَ لِي بِقُوَّةٍ وَ الْقَوْمُ الْمُجْلِبُونَ عَلَى حَدِّ شَوْكَتِهِمْ يَمْلِكُونَنَا وَ لَا نَمْلِكُهُمْ
اى برادران از آنچه شما مى دانید بى اطلاع نیستم، امّا قدرت اجراى آن را چگونه به دست آورم آنان با ساز و برگ و نیرو به راه افتادند، بر ما تسلّط دارند و ما بر آنها قدرتى نداریم
4
وَ هَا هُمْ هَؤُلَاءِ قَدْ ثَارَتْ مَعَهُمْ عِبْدَانُكُمْ وَ الْتَفَّتْ إِلَيْهِمْ أَعْرَابُكُمْ
هم اکنون بردگان شما با آنها مى جوشند، و بادیه نشینان اطراف شما به آنها پیوسته اند.
5
وَ هُمْ خِلَالَكُمْ يَسُومُونَكُمْ مَا شَاءُوا
آنها در میان شما زندگى مى کنند، و هر مشکلى را که بخواهند بر شما تحمیل مى کنند.
6
وَ هَلْ تَرَوْنَ مَوْضِعاً لِقُدْرَةٍ عَلَى شَيْءٍ تُرِيدُونَهُ
آیا براى خواسته هاى خود توانایید
7
إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ أَمْرُ جَاهِلِيَّةٍ وَ إِنَّ لِهَؤُلَاءِ الْقَوْمِ مَادَّةً
کارى که پیش آمده از جاهلیّت است، شورشیان یار و یاور دارند،
8
إِنَّ النَّاسَ مِنْ هَذَا الْأَمْرِ إِذَا حُرِّكَ عَلَى أُمُورٍ فِرْقَةٌ تَرَى مَا تَرَوْنَ وَ فِرْقَةٌ تَرَى مَا لَا تَرَوْنَ وَ فِرْقَةٌ لَا تَرَى هَذَا وَ لَا ذَاكَ
اگر براى کیفر دادنشان حرکتى آغاز شود، مردم به چند دسته تقسیم مى شوند: گروهى خواسته هاى شما را دارند، و عدّه اى بر خلاف شما فکر مى کنند، و گروهى نه این را مى پسندند و نه آن را.
9
فَاصْبِرُوا حَتَّى يَهْدَأَ النَّاسُ وَ تَقَعَ الْقُلُوبُ مَوَاقِعَهَا وَ تُؤْخَذَ الْحُقُوقُ مُسْمَحَةً
پس صبر کنید تا مردم آرام شوند، و دل هاى مضطرب در جاى خود قرار گیرد، و حقوق از دست رفته با مدارا گرفته شود.
10
فَاهْدَءُوا عَنِّي وَ انْظُرُوا مَا ذَا يَأْتِيكُمْ بِهِ أَمْرِي وَ لَا تَفْعَلُوا فَعْلَةً تُضَعْضِعُ قُوَّةً وَ تُسْقِطُ مُنَّةً وَ تُورِثُ وَهْناً وَ ذِلَّةً
اکنون مرا آسوده گذارید، و در انتظار فرمان من باشید، کارى نکنید که قدرت ما را تضعیف کند، و اقتدار امّت ما را متزلزل سازد و سستى و زبونى به بار آورد،
11
وَ سَأُمْسِكُ الْأَمْرَ مَا اسْتَمْسَكَ وَ إِذَا لَمْ أَجِدْ بُدّاً فَآخِرُ الدَّوَاءِ الْكَيُّ
این جریان سیاسى را تا مى توانم مهار مى کنم، امّا اگر راه چاره اى نیابم با آنان مى جنگم (که سر انجام درمان، داغ کردن است) .