خطبه
نکوهش یاران
خطبه شماره 180
1
خطبه 180: نکوهش ياران
None
2
و من خطبة له (عليه السلام) في ذم العاصين من أصحابه
از خطبههاى آن حضرت است در نکوهش اصحابش، (در سال 38 هجرى جهت کمک به محمّد بن ابى بکر در مصر در نکوهش یاران ایراد کرد)
3
أَحْمَدُ اللَّهَ عَلَى مَا قَضَى مِنْ أَمْرٍ وَ قَدَّرَ مِنْ فِعْلٍ وَ عَلَى ابْتِلَائِي بِكُمْ أَيَّتُهَا الْفِرْقَةُ الَّتِي إِذَا أَمَرْتُ لَمْ تُطِعْ وَ إِذَا دَعَوْتُ لَمْ تُجِبْ
خدا را بر آنچه که خواسته و هر کار که مقدّر فرموده ستایش مى کنم، و او را بر این گرفتار شدنم به شما کوفیان مى ستایم. اى مردمى که هر گاه فرمان دادم اطاعت نکردید، و هر زمان شما را دعوت کردم پاسخ ندادید،
4
إِنْ أُمْهِلْتُمْ خُضْتُمْ وَ إِنْ حُورِبْتُمْ خُرْتُمْ
هر گاه شما را مهلت مى دهم در بیهودگى فرو مى روید، و در هنگامه جنگ سست و ناتوانید،
5
وَ إِنِ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَى إِمَامٍ طَعَنْتُمْ
اگر مردم اطراف امام خود جمع شوند طعنه زده،
6
وَ إِنْ أُجِئْتُمْ إِلَى مُشَاقَّةٍ نَكَصْتُمْ.
و اگر شما را براى حل مشکلى بخوانند سرباز مى زنید.
7
لَا أَبَا لِغَيْرِكُمْ مَا تَنْتَظِرُونَ بِنَصْرِكُمْ وَ الْجِهَادِ عَلَى حَقِّكُمْ
پدر مباد دشمنان شما را براى پیروزى منتظر چه چیزى هستید چرا براى گرفتن حق خود در جهاد نمى کنید
8
الْمَوْتَ أَوِ الذُّلَّ لَكُمْ
آیا در انتظار مرگ یا ذلّت هستید
9
فَوَاللَّهِ لَئِنْ جَاءَ يَومِي وَ لَيَأْتِيَنِّي لَيُفَرِّقَنَّ بَيْنِي وَ بَيْنِكُمْ
به خدا سوگند، اگر مرگ من فرا رسد- که حتما خواهد رسید- بین من و شما جدایى خواهد افتاد،
10
وَ أَنَا لِصُحْبَتِكُمْ قَالٍ وَ بِكُمْ غَيْرُ كَثِيرٍ
در حالى که من از همنشینى با شما ناراحت، و حضورتان براى من بى فایده بود.
11
لِلَّهِ أَنْتُمْ أَ مَا دِينٌ يَجْمَعُكُمْ وَ لَا حَمِيَّةٌ تَشْحَذُكُمْ
خدا خیرتان دهد، آیا دینى نیست که شما را گرد آورد آیا غیرتى نیست که شما را براى جنگ با دشمن بسیج کند
12
أَ وَ لَيْسَ عَجَباً أَنَّ مُعَاوِيَةَ يَدْعُو الْجُفَاةَ الطَّغَامَ فَيَتَّبِعُونَهُ عَلَى غَيْرِ مَعُونَةٍ وَ لَا عَطَاءٍ
شگفت آور نیست که معاویه انسان هاى جفا کار پست را مى خواند و آنها بدون انتظار کمک و بخششى از او پیروى مى کنند
13
وَ أَنَا أَدْعُوكُمْ وَ أَنْتُمْ تَرِيكَةُ الْإِسْلَامِ وَ بَقِيَّةُ النَّاسِ إِلَى الْمَعُونَةِ أَوْ طَائِفَةٍ مِنَ الْعَطَاءِ فَتَفَرَّقُونَ عَنِّي وَ تَخْتَلِفُونَ عَلَيَّ
و من شما را براى یارى حق مى خوانم، در حالى که شما بازماندگان اسلام، و یادگار مسلمانان پیشین مى باشید، با کمک و عطایا شما را دعوت مى کنم ولى از اطراف من پراکنده مى شوید، و به تفرقه و اختلاف روى مى آورید.
14
إِنَّهُ لَا يَخْرُجُ إِلَيْكُمْ مِنْ أَمْرِي رِضًى فَتَرْضَوْنَهُ وَ لَا سُخْطٌ فَتَجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ
نه از دستورات من راضى مى شوید، و نه شما را به خشم مى آورد که بر ضد من اجتماع کنید،
15
وَ إِنَّ أَحَبَّ مَا أَنَا لَاقٍ إِلَيَّ الْمَوْتُ
اکنون دوست داشتنى ترین چیزى که آرزو مى کنم، مرگ است.
16
قَدْ دَارَسْتُكُمُ الْكِتَابَ وَ فَاتَحْتُكُمُ الْحِجَاجَ
کتاب خدا را به شما آموختم، و راه و رسم استدلال را به شما آموزش دادم،
17
وَ عَرَّفْتُكُمْ مَا أَنْكَرْتُمْ وَ سَوَّغْتُكُمْ مَا مَجَجْتُمْ
و آنچه را که نمى شناختید به شما شناساندم، و دانشى را که به کامتان سازگار نبود جرعه جرعه به شما نوشاندم.
18
لَوْ كَانَ الْأَعْمَى يَلْحَظُ أَوِ النَّائِمُ يَسْتَيْقِظُ
اى کاش نابینا مى دید و خفته بیدار مى شد
19
وَ أَقْرِبْ بِقَوْمٍ مِنَ الْجَهْلِ بِاللَّهِ قَائِدُهُمْ مُعَاوِيَةُ وَ مُؤَدِّبُهُمُ ابْنُ النَّابِغَةِ
سوگند به خدا چه نادان مردمى که رهبر آنان معاویه، و آموزگارشان پسر نابغه (عمرو عاص) باشد