خطبه
وصف منافقان
خطبه شماره 194
1
خطبه 194: وصف منافقان
2
و من خطبة له (عليه السلام) يصف فيها المنافقين
از خطبههاى آن حضرت علیه السّلام است که منافقین و مردم دو رو را در آن وصف مىفرماید
3
نَحْمَدُهُ عَلَى مَا وَفَّقَ لَهُ مِنَ الطَّاعَةِ وَ ذَادَ عَنْهُ مِنَ الْمَعْصِيَةِ وَ نَسْأَلُهُ لِمِنَّتِهِ تَمَاماً وَ بِحَبْلِهِ اعْتِصَاماً
خدا را بر توفیقى که بر اطاعتش داده، و ما را از نافرمانى باز داشته، ستایش مى کنیم، و از او مى خواهیم که نعمتش را کامل، و دست ما را به ریسمان محکمش متّصل گرداند.
4
وَ نَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ خَاضَ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ كُلَّ غَمْرَةٍ وَ تَجَرَّعَ فِيهِ كُلَّ غُصَّةٍ
و شهادت مى دهیم که محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم بنده و فرستاده اوست، که در راه رضایت حق در کام هر گونه سختى و ناراحتى فرو رفت، و جام مشکلات و ناگواریها را سر کشید،
5
وَ قَدْ تَلَوَّنَ لَهُ الْأَدْنَوْنَ وَ تَأَلَّبَ عَلَيْهِ الْأَقْصَوْنَ وَ خَلَعَتْ إِلَيْهِ الْعَرَبُ أَعِنَّتَهَا وَ ضَرَبَتْ إِلَى مُحَارَبَتِهِ بُطُونَ رَوَاحِلِهَا حَتَّى أَنْزَلَتْ بِسَاحَتِهِ عَدَاوَتَهَا مِنْ أَبْعَدِ الدَّارِ وَ أَسْحَقِ الْمَزَارِ
روزگارى خویشاوندان او به دو رویى و دشمنى پرداختند، و بیگانگان در کینه توزى و دشمنى با او متّحد شدند. اعراب براى نبرد با پیامبر عنان گسیخته، و با تازیانه بر مرکب ها نواخته و از هر سو گرد مى آمدند، و از دورترین سرزمین، و فراموش شده ترین نقطه ها، دشمنى خود را بر پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرود آوردند.
6
أُوصِيكُمْ عِبَادَ اللَّهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أُحَذِّرُكُمْ أَهْلَ النِّفَاقِ فَإِنَّهُمُ الضَّالُّونَ الْمُضِلُّونَ وَ الزَّالُّونَ الْمُزِلُّونَ
اى بندگان خدا شما را به ترس از خدا سفارش مى کنم، و شما را از منافقان مى ترسانم، زیرا آنها گمراه و گمراه کننده اند، خطاکار و به خطاکارى تشویق کننده اند،
7
يَتَلَوَّنُونَ أَلْوَاناً وَ يَفْتَنُّونَ افْتِنَاناً وَ يَعْمِدُونَكُمْ بِكُلِّ عِمَادٍ وَ يَرْصُدُونَكُمْ بِكُلِّ مِرْصَادٍ قُلُوبُهُمْ دَوِيَّةٌ وَ صِفَاحُهُمْ نَقِيَّةٌ
به رنگ هاى گوناگون ظاهر مى شوند، از ترفندهاى گوناگون استفاده مى کنند، براى شکستن شما از هر پناهگاهى استفاده مى کنند، و در هر کمینگاهى به شکار شما مى نشینند، قلب هایشان بیمار، و ظاهرشان آراسته است،
8
يَمْشُونَ الْخَفَاءَ وَ يَدِبُّونَ الضَّرَاءَ وَصْفُهُمْ دَوَاءٌ وَ قَوْلُهُمْ شِفَاءٌ وَ فِعْلُهُمُ الدَّاءُ الْعَيَاءُ حَسَدَةُ الرَّخَاءِ وَ مُؤَكِّدُو الْبَلَاءِ وَ مُقْنِطُو الرَّجَاءِ
در پنهانى راه مى روند، و از بیراهه ها حرکت مى کنند. وصفشان دارو، و گفتارشان درمان امّا کردارشان دردى است بى درمان، بر رفاه و آسایش مردم حسد مى ورزند، و بر بلاء و گرفتارى مردم مى افزایند، و امیدواران را نا امید مى کنند.
9
لَهُمْ بِكُلِّ طَرِيقٍ صَرِيعٌ وَ إِلَى كُلِّ قَلْبٍ شَفِيعٌ وَ لِكُلِّ شَجْوٍ دُمُوعٌ يَتَقَارَضُونَ الثَّنَاءَ وَ يَتَرَاقَبُونَ الْجَزَاءَ إِنْ سَأَلُوا أَلْحَفُوا وَ إِنْ عَذَلُوا كَشَفُوا
آنها در هر راهى کشته اى، و در هر دلى راهى، و بر هر اندوهى اشکها مى ریزند، مدح و ستایش را به یکدیگر قرض مى دهند، و انتظار پاداش مى کشند، اگر چیزى را بخواهند اصرار مى کنند و اگر ملامت شوند، پرده درى مى کنند، و اگر داورى کنند اسراف مى ورزند.
10
قَدْ أَعَدُّوا لِكُلِّ حَقٍّ بَاطِلًا وَ لِكُلِّ قَائِمٍ مَائِلًا وَ لِكُلِّ حَيٍّ قَاتِلًا وَ لِكُلِّ بَابٍ مِفْتَاحاً وَ لِكُلِّ لَيْلٍ مِصْبَاحاً
آنها برابر هر حقّى باطلى، و برابر هر دلیلى شبهه اى، و براى هر زنده اى قاتلى، و براى هر درى کلیدى، و براى هر شبى چراغى تهیّه کرده اند.
11
يَتَوَصَّلُونَ إِلَى الطَّمَعِ بِالْيَأْسِ لِيُقِيمُوا بِهِ أَسْوَاقَهُمْ وَ يُنْفِقُوا بِهِ أَعْلَاقَهُمْ يَقُولُونَ فَيُشَبِّهُونَ وَ يَصِفُونَ فَيُمَوِّهُونَ قَدْ هَوَّنُوا الطَّرِيقَ وَ أَضْلَعُوا الْمَضِيقَ
با اظهار یأس مى خواهند به مطامع خویش برسند، و بازار خود را گرم سازند، و کالاى خود را بفروشند، سخن مى گویند اما به اشتباه و تردید مى اندازند، وصف مى کنند امّا فریب مى دهند، در آغاز، راه را آسان و سپس در تنگناها به بن بست مى کشانند،
12
فَهُمْ لُمَةُ الشَّيْطَانِ وَ حُمَةُ النِّيرَانِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ
آنها یاوران شیطان و زبانه هاى آتش جهنّم مى باشند: «آنان پیروان شیطانند، و بدانید که پیروان شیطان زیانکارانند»