خطبه
در فضیلت اهل بیت ع
خطبه شماره 233
1
خطبه 233: در فضيلت اهل بيت ع
2
و من كلام له (عليه السلام) بعد أن أقدم أحدهم عل الكلام فحصر، و هو في فضل أهل البيت، و وصف فساد الزمان
از سخنان آن حضرت است در فضل اهل بیت و نکوهش زمانه خود، (هنگامى که «جعدة بن هبیرة» خواهر زاده امام علیه السّلام نتوانست در حضور آن حضرت سخن بگوید فرمود)
3
أَلَا وَ إِنَّ اللِّسَانَ بَضْعَةٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فَلَا يُسْعِدُهُ الْقَوْلُ إِذَا امْتَنَعَ وَ لَا يُمْهِلُهُ النُّطْقُ إِذَا اتَّسَعَ
آگاه باشید، همانا زبان، پاره اى از وجود انسان است، اگر آمادگى نداشته باشد، سخن نمى گوید، و به هنگام آمادگى، گفتار او را مهلت نمى دهد،
4
وَ إِنَّا لَأُمَرَاءُ الْكَلَامِ وَ فِينَا تَنَشَّبَتْ عُرُوقُهُ وَ عَلَيْنَا تَهَدَّلَتْ غُصُونُهُ
همانا ما امیران سخن مى باشیم، درخت سخن در ما ریشه دوانده، و شاخه هاى آن بر ما سایه افکنده است.
5
فساد الزمان
تباهی زمانه
6
وَ اعْلَمُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ أَنَّكُمْ فِي زَمَانٍ الْقَائِلُ فِيهِ بِالْحَقِّ قَلِيلٌ وَ اللِّسَانُ عَنِ الصِّدْقِ كَلِيلٌ وَ اللَّازِمُ لِلْحَقِّ ذَلِيلٌ
خدا شما را رحمت کند، بدانید که همانا شما در روزگارى هستید که گوینده حق اندک، و زبان از راستگویى عاجز، و حق طلبان بى ارزشند،
7
أَهْلُهُ مُعْتَكِفُونَ عَلَى الْعِصْيَانِ مُصْطَلِحُونَ عَلَى الْإِدْهَانِ فَتَاهُمْ عَارِمٌ وَ شَائِبُهُمْ آثِمٌ وَ عَالِمُهُمْ مُنَافِقٌ وَ قَارِنُهُمْ مُمَاذِقٌ لَا يُعَظِّمُ صَغِيرُهُمْ كَبِيرَهُمْ وَ لَا يَعُولُ غَنِيُّهُمْ فَقِيرَهُمْ
مردم گرفتار گناه، و به سازشکارى همداستانند، جوانانشان بد اخلاق، و پیر مردانشان گنه کار، و عالمشان دو رو، و نزدیکانشان سود جوینده، نه خردسالانشان بزرگان را احترام مى کنند و نه توانگرانشان دست مستمندان را مى گیرند.