نامه
احتیاطهاى نظامى نسبت به سربازان پیش تاز
نامه شماره 12
1
نامه 12 : احتياطهاى نظامى نسبت به سربازان پيش تاز
None
2
و من وصية له (عليه السلام) وصى بها معقل بن قيس الرياحي حين أنفذه إلى الشام في ثلاثة آلاف مقدمة له
(دستور العمل نظامى، به معقل بن قیس ریاحى، که با سه هزار سرباز به عنوان پیشاهنگان سپاه امام به سوى شام حرکت کردند، معقل از بزرگان و شجاعان بنام کوفه بود)
3
اتَّقِ اللَّهَ الَّذِي لَا بُدَّ لَكَ مِنْ لِقَائِهِ وَ لَا مُنْتَهَى لَكَ دُونَهُ وَ لَا تُقَاتِلَنَّ إِلَّا مَنْ قَاتَلَكَ وَ سِرِ الْبَرْدَيْنِ وَ غَوِّرْ بِالنَّاسِ وَ رَفِّهْ فِي السَّيْرِ وَ لَا تَسِرْ أَوَّلَ اللَّيْلِ فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ سَكَناً وَ قَدَّرَهُ مُقَاماً لَا ظَعْناً فَأَرِحْ فِيهِ بَدَنَكَ وَ رَوِّحْ ظَهْرَكَ فَإِذَا وَقَفْتَ حِينَ يَنْبَطِحُ السَّحَرُ أَوْ حِينَ يَنْفَجِرُ الْفَجْرُ فَسِرْ عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ
از خدایى بترس که ناچار او را ملاقات خواهى کرد، و سر انجامى جز حاضر شدن در پیشگاه او را ندارى جز با کسى که با تو پیکار کند، پیکار نکن، در خنکى صبح و عصر، سپاه را حرکت ده، در هواى گرم لشکر را استراحت ده، و در پیمودن راه شتاب مکن. در آغاز شب حرکت نکن زیرا خداوند شب را وسیله آرامش قرار داده، و آن را براى اقامت کردن، نه کوچ کردن، تعیین فرموده است. پس آسوده باش، و مرکب ها را آسوده بگذار، آنگاه که سحر آمد و سپیده صبحگاهان آشکار شد، در پناه برکت پروردگار حرکت.
4
فَإِذَا لَقِيتَ الْعَدُوَّ فَقِفْ مِنْ أَصْحَابِكَ وَسَطاً وَ لَا تَدْنُ مِنَ الْقَوْمِ دُنُوَّ مَنْ يُرِيدُ أَنْ يُنْشِبَ الْحَرْبَ وَ لَا تَبَاعَدْ عَنْهُمْ تَبَاعُدَ مَنْ يَهَابُ الْبَأْسَ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي
هر جا دشمن را مشاهده کردى در میان لشکرت بایست، نه چنان به دشمن نزدیک شو که چونان جنگ افروزان باشى، و نه آنقدر دور باش که پندارند از نبرد مى هراسى، تا فرمان من به تو رسد،
5
وَ لَا يَحْمِلَنَّكُمُ شَنَآنُهُمْ عَلَى قِتَالِهِمْ قَبْلَ دُعَائِهِمْ وَ الْإِعْذَارِ إِلَيْهِمْ
مبادا کینه آنان پیش از آن که آنان را به راه هدایت فرا خوانید، و درهاى عذر را بر آنان ببندید شما را به جنگ وا دارد.