خطبه
پس از کشته شدن محمّد بن ابى بکر در مصر
خطبه شماره 26
1
خطبه 26: پس از كشته شدن محمّد بن ابى بكر در مصر
2
و من خطبة له (عليه السلام) و فيها يصف العرب قبل البعثة ثم يصف حاله قبل البيعة له
(پس از کشته شدن محمّد بن ابى بکر در مصر در سال 38 هجرى امام این سخنرانى را در کوفه ایراد کرد که سیّد رضى قسمت هایى از آن را آورده) .
3
العرب قبل البعثة
شناخت فرهنگ جاهلیّت
4
إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّداً (صلى الله عليه وآله وسلم) نَذِيراً لِلْعَالَمِينَ
خداوند، پیامبر اسلام، حضرت محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم را هشدار دهنده جهانیان مبعوث فرمود،
5
وَ أَمِيناً عَلَى التَّنْزِيلِ
تا امین و پاسدار وحى الهى باشد،
6
وَ أَنْتُمْ مَعْشَرَ الْعَرَبِ عَلَى شَرِّ دِينٍ وَ فِي شَرِّ دَارٍ
آنگاه که شما ملّت عرب، بدترین دین را داشته، و در بدترین خانه زندگى مى کردید،
7
مُنِيخُونَ بَيْنَ حِجَارَةٍ خُشْنٍ
میان غارها، سنگهاى خشن
8
وَ حَيَّاتٍ صُمٍّ
و مارهاى سمّى خطرناک فاقد شنوایى، به سر مى بردید،
9
تَشْرَبُونَ الْكَدِرَ
آب هاى آلوده مى نوشیدید
10
وَ تَأْكُلُونَ الْجَشِبَ
و غذاهاى ناگوار مى خوردید،
11
وَ تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ
خون یکدیگر را به ناحق مى ریختید،
12
وَ تَقْطَعُونَ أَرْحَامَكُمْ
و پیوند خویشاوندى را مى بردید،
13
الْأَصْنَامُ فِيكُمْ مَنْصُوبَةٌ
بت ها میان شما پرستش مى شد،
14
وَ الْآثَامُ بِكُمْ مَعْصُوبَةٌ
و مفاسد و گناهان، شما را فرا گرفته بود.
15
و منها صفته قبل البيعة له
مظلومیّت و تنهایى على علیه السّلام
16
فَنَظَرْتُ فَإِذَا لَيْسَ لِي مُعِينٌ إِلَّا أَهْلُ بَيْتِي
پس از وفات پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و بى وفایى یاران، به اطراف خود نگاه کرده یاورى جز اهل بیت خود ندیدم،
17
فَضَنِنْتُ بِهِمْ عَنِ الْمَوْتِ
«که اگر مرا یارى کنند، کشته خواهند شد» پس به مرگ آنان رضایت ندادم.
18
وَ أَغْضَيْتُ عَلَى الْقَذَى
چشم پر از خار و خاشاک را ناچار فرو به ستم،
19
وَ شَرِبْتُ عَلَى الشَّجَا
و با گلویى که استخوان شکسته در آن گیر کرده بود جام تلخ حوادث را نوشیدم
20
وَ صَبَرْتُ عَلَى أَخْذِ الْكَظَمِ
و خشم خویش فرو خوردم
21
وَ عَلَى أَمَرَّ مِنْ طَعْمِ الْعَلْقَمِ
و بر نوشیدن جام تلخ تر از گیاه حنظل، شکیبایى نمودم.
22
و منهاوَ لَمْ يُبَايِعْ حَتَّى شَرَطَ أَنْ يُؤْتِيَهُ عَلَى الْبَيْعَةِ ثَمَناً
(قسمت دیگرى از همین خطبه) : عمرو عاص با معاویه بیعت نکرد مگر آن که شرط کرد تا براى بیعت، بهایى (حکومت مصر) دریافت دارد،
23
فَلَا ظَفِرَتْ يَدُ الْبَائِعِ
که در این معامله شوم، دست فروشنده هرگز به پیروزى نرسد
24
وَ خَزِيَتْ أَمَانَةُ الْمُبْتَاعِ
و سرمایه خریدار به رسوایى کشانده شود.
25
فَخُذُوا لِلْحَرْبِ أُهْبَتَهَا
اى مردم کوفه آماده پیکار شوید
26
وَ أَعِدُّوا لَهَا عُدَّتَهَا
و ساز و برگ جنگ فراهم آورید،
27
فَقَدْ شَبَّ لَظَاهَا
زیرا که آتش جنگ زبانه کشیده
28
وَ عَلَا سَنَاهَا
و شعله هاى آن بالا گرفته است،
29
وَ اسْتَشْعِرُوا الصَّبْرَ فَإِنَّهُ أَدْعَى إِلَى النَّصْرِ
صبر و استقامت را شعار خویش سازید که پیروزى مى آورد.