نامه
سفارش به آخرت گرایى
نامه شماره 22
1
نامه 22 : سفارش به آخرت گرايى
None
2
و من كتاب له (عليه السلام) إلى عبد الله بن العباس رحمه الله تعالى و كان عبد اللّه يقول «ما انتفعت بكلام بعد كلام رسول الله (صلى الله عليه وآله)، كانتفاعي بهذا الكلام
(نامه به ابن عباس فرماندار بصره در سال 36 هجرى که گفت پس از سخنان پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم هیچ سخنى را همانند این نامه سودمند نیافتم)
3
أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ وَ يَسُوؤُهُ فَوْتُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ وَ لْيَكُنْ أَسَفُكَ عَلَى مَا فَاتَكَ مِنْهَا
پس از یاد خدا و درود، همانا انسان گاهى خشنود مى شود به چیزى که هرگز از دستش نمى رود، و ناراحت مى شود براى از دست دادن چیزى که هرگز به آن نخواهد رسید. ابن عباس خوشحالى تو از چیزى باشد که در آخرت براى تو مفید است، و اندوه تو براى از دست دادن چیزى از آخرت باشد،
4
وَ مَا نِلْتَ مِنْ دُنْيَاكَ فَلَا تُكْثِرْ بِهِ فَرَحاً وَ مَا فَاتَكَ مِنْهَا فَلَا تَأْسَ عَلَيْهِ جَزَعاً وَ لْيَكُنْ هَمُّكَ فِيمَا بَعْدَ الْمَوْتِ
آنچه از دنیا به دست مى آورى تو را خوشنود نسازد، آنچه در دنیا از دست مى دهى زارى کنان تأسّف مخور، و همّت خویش را به دنیا پس از مرگ واگذار.