نامه
پند و هشدار به معاویه
نامه شماره 30
1
نامه 30 : پند و هشدار به معاويه
None
2
و من كتاب له (عليه السلام) إلى معاوية
(نامه ای دیگر به معاویه)
3
فَاتَّقِ اللَّهَ فِيمَا لَدَيْكَ وَ انْظُرْ فِي حَقِّهِ عَلَيْكَ وَ ارْجِعْ إِلَى مَعْرِفَةِ مَا لَا تُعْذَرُ بِجَهَالَتِهِ
نسبت به آنچه در اختیار دارى از خدا بترس، و در حقوق الهى که بر تو واجب است اندیشه کن، و به شناخت چیزى همّت کن که در نا آگاهى آن معذور نخواهى بود،
4
فَإِنَّ لِلطَّاعَةِ أَعْلَاماً وَاضِحَةً وَ سُبُلًا نَيِّرَةً وَ مَحَجَّةً نَهْجَةً وَ غَايَةً مُطَّلَبَةً يَرِدُهَا الْأَكْيَاسُ وَ يُخَالِفُهَا الْأَنْكَاسُ مَنْ نَكَبَ عَنْهَا جَارَ عَنِ الْحَقِّ وَ خَبَطَ فِي التِّيهِ وَ غَيَّرَ اللَّهُ نِعْمَتَهُ وَ أَحَلَّ بِهِ نِقْمَتَهُ
همانا اطاعت خدا، نشانه هاى آشکار، و راه هاى روشن و راهى میانه و همیشه گشوده، و پایانى دلپسند دارد که زیرکان به آن راه یابند، و فاسدان از آن به انحراف روند، کسى که از دین سرباز زند، از حق روى گردان شده، و در وادى حیرت سرگردان خواهد گشت، که خدا نعمت خود را از او گرفته، و بلاهایش را بر او نازل مى کند.
5
فَنَفْسَكَ نَفْسَكَ فَقَدْ بَيَّنَ اللَّهُ لَكَ سَبِيلَكَ وَ حَيْثُ تَنَاهَتْ بِكَ أُمُورُكَ فَقَدْ أَجْرَيْتَ إِلَى غَايَةِ خُسْرٍ وَ مَحَلَّةِ كُفْرٍ
معاویه اینک به خود آى، و به خود بپرداز زیرا خداوند راه و سرانجام امور تو را روشن کرده است. امّا تو همچنان به سوى زیانکارى، و جایگاه کفر ورزى، حرکت مى کنى،
6
فَإِنَّ نَفْسَكَ قَدْ أَوْلَجَتْكَ شَرّاً وَ أَقْحَمَتْكَ غَيّاً وَ أَوْرَدَتْكَ الْمَهَالِكَ وَ أَوْعَرَتْ عَلَيْكَ الْمَسَالِكَ
خواسته هاى دل تو را به بدى ها کشانده، و در پرتگاه گمراهى قرار داده است، و تو را در هلاکت انداخته، و راه هاى نجات را بر روى تو بسته است.