نامه 56 - نهج البلاغه

1

نامه 56 : اخلاق فرماندهى

None

2

و من وصية له (عليه السلام) وصى بها شريح بن هانئ لما جعله على مقدمته إلى الشام

(نامه به فرمانده سپاه، شریح بن هانى که او را در سال 36 هجرى به سوى شام حرکت داد.)

3

اتَّقِ اللَّهَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ وَ خَفْ عَلَى نَفْسِكَ الدُّنْيَا الْغَرُورَ وَ لَا تَأْمَنْهَا عَلَى حَالٍ

در هر صبح و شام از خدا بترس، و از فریب کارى دنیا بر نفس خویش بیمناک باش، و هیچ گاه از دنیا ایمن مباش،

4

وَ اعْلَمْ أَنَّكَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ نَفْسَكَ عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا تُحِبُّ مَخَافَةَ مَكْرُوهٍ سَمَتْ بِكَ الْأَهْوَاءُ إِلَى كَثِيرٍ مِنَ الضَّرَرِ فَكُنْ لِنَفْسِكَ مَانِعاً رَادِعاً وَ لِنَزْوَتِكَ عِنْدَ الْحَفِيظَةِ وَاقِماً قَامِعاً

بدان که اگر براى چیزهایى که دوست مى دارى، یا آنچه را که خوشایند تو نیست، خود را باز ندارى، هوس ها تو را به زیان هاى فراوانى خواهند کشید، سپس نفس خود را باز دار و از آن نگهبانى کن، و به هنگام خشم، بر نفس خویش شکننده و حاکم باش.