نامه
ضرورت واقع بینى
نامه شماره 66
1
نامه 66 : ضرورت واقع بينى
None
2
و من كتاب له (عليه السلام) إلى عبد الله بن العباس و قد تقدم ذكره بخلاف هذه الرواية
(نامه به عبد الله بن عباس، این نامه به گونه دیگرى نیز آمده است)
3
أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْمَرْءَ لَيَفْرَحُ بِالشَّيْ ءِ الَّذِي لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ وَ يَحْزَنُ عَلَى الشَّيْ ءِ الَّذِي لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ
پس از یاد خدا و درود، همانا انسان از به دست آوردن چیزى خشنود مى شود که هرگز آن را از دست نخواهد داد، و براى چیزى اندوهناک است که هرگز به دست نخواهد آورد،
4
فَلَا يَكُنْ أَفْضَلَ مَا نِلْتَ فِي نَفْسِكَ مِنْ دُنْيَاكَ بُلُوغُ لَذَّةٍ أَوْ شِفَاءُ غَيْظٍ وَ لَكِنْ إِطْفَاءُ بَاطِلٍ أَوْ إِحْيَاءُ حَقٍّ
پس بهترین چیز نزد تو در دنیا، رسیدن به لذّت ها، یا انتقام گرفتن نباشد، بلکه هدف تو خاموش کردن باطل، یا زنده کردن حق باشد،
5
وَ لْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا قَدَّمْتَ وَ أَسَفُكَ عَلَى مَا خَلَّفْتَ وَ هَمُّكَ فِيمَا بَعْدَ الْمَوْتِ
تنها به توشه اى که از پیش فرستادى خشنود باش، و بر آنچه به جاى مى گذارى حسرت خور، و همّت و تلاش خود را براى پس از مرگ قرار ده.