نامه
مبانى صلح و سازش مسلمین
نامه شماره 74
1
نامه 74 : مبانى صلح و سازش مسلمين
None
2
و من حلف له (عليه السلام) كتبه بين ربيعة و اليمن و نقل من خط هشام بن الكلبي
(عهد نامه اى که با خط هشام بن کلبى براى صلح میان قبیله «ربیعه» و «یمن» تنظیم فرمود)
3
هَذَا مَا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ أَهْلُ الْيَمَنِ حَاضِرُهَا وَ بَادِيهَا وَ رَبِيعَةُ حَاضِرُهَا وَ بَادِيهَا أَنَّهُمْ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ يَدْعُونَ إِلَيْهِ وَ يَأْمُرُونَ بِهِ وَ يُجِيبُونَ مَنْ دَعَا إِلَيْهِ وَ أَمَرَ بِهِ لَا يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً وَ لَا يَرْضَوْنَ بِهِ بَدَلًا
این پیمان نامه اى است که مردم «یمن» و «ربیعه» آن را پذیرفته اند، چه آنان که در شهر حضور دارند چه آنان که در بیابان زندگى مى کنند. آنان پیرو قرآنند، و به کتاب خدا دعوت مى کنند، و به انجام دستورات آن فرمان مى دهند، و هر کس که آنان را به کتاب خدا بخواند پاسخ مى دهند، نه برابر آن مزدى خواهند، و نه به جاى آن چیز دیگرى بپذیرند،
4
وَ أَنَّهُمْ يَدٌ وَاحِدَةٌ عَلَى مَنْ خَالَفَ ذَلِكَ وَ تَرَكَهُ أَنْصَارٌ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ
و در برابر کسى که خلاف این پیمان خواهد، یا آن را واگذارد، ایستادگى خواهند کرد. بعضى بعض دیگر را یارى مى دهند،
5
دَعْوَتُهُمْ وَاحِدَةٌ لَا يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ لِمَعْتَبَةِ عَاتِبٍ وَ لَا لِغَضَبِ غَاضِبٍ وَ لَا لِاسْتِذْلَالِ قَوْمٍ قَوْماً وَ لَا لِمَسَبَّةِ قَوْمٍ قَوْماً عَلَى ذَلِكَ شَاهِدُهُمْ وَ غَائِبُهُمْ وَ سَفِيهُهُمْ وَ عَالِمُهُمْ وَ حَلِيمُهُمْ وَ جَاهِلُهُمْ
همه متّحد بوده و به خاطر سرزنش کننده اى، یا خشم خشم گیرنده اى، یا خوار کردن بعضى، یا دشنام دادن قومى، این پیمان را نمى شکنند. بر این پیمان، حاضران و آنها که غایبند، دانایان و ناآگاهان، بردباران و جاهلان، همه استوارند،
6
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْهِمْ بِذَلِكَ عَهْدَ اللَّهِ وَ مِيثَاقَهُ إِنَّ عَهْدَ اللَّهِ كَانَ مَسْئُولًا وَ كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ
و عهد و پیمان الهى نیز بر آنان واجب گردیده است که «همانا از پیمان خدا پرسش خواهد شد» و على بن ابى طالب آن را نوشت.