خطبه
شناخت شبهات
خطبه شماره 38
1
خطبه 38 : شناخت شبهات
2
و من كلام له (عليه السلام) و فيها علة تسمية الشبهة شبهة ثم بيان حال الناس فيها
(در سال 37 هجرى پس از جنگ صفّین و ماجراى حکمیّت در تعریف «شبهه» فرمود، برخى خطبه (38 و 41 را یک خطبه مى دانند)
3
وَ إِنَّمَا سُمِّيَتِ الشُّبْهَةُ شُبْهَةً لِأَنَّهَا تُشْبِهُ الْحَقَّ
شبهه را براى این شبهه نامیدند که به حق شباهت دارد.
4
فَأَمَّا أَوْلِيَاءُ اللَّهِ فَضِيَاؤُهُمْ فِيهَا الْيَقِينُ
امّا نور هدایت کننده دوستان خدا، در شبهات یقین است،
5
وَ دَلِيلُهُمْ سَمْتُ الْهُدَى
و راهنماى آنان مسیر هدایت الهى است،
6
وَ أَمَّا أَعْدَاءُ اللَّهِ فَدُعَاؤُهُمْ فِيهَا الضَّلَالُ
امّا دشمنان خدا، دعوت کننده شان در شبهات گمراهى است،
7
وَ دَلِيلُهُمُ الْعَمَى
و راهنماى آنان کورى است.
8
فَمَا يَنْجُو مِنَ الْمَوْتِ مَنْ خَافَهُ
آن کس که از مرگ بترسد نجات نمى یابد،
9
وَ لَا يُعْطَى الْبَقَاءَ مَنْ أَحَبَّهُ
و آن کس که زنده ماندن را دوست دارد براى همیشه در دنیا نخواهد ماند.