حکمت
تفسیر «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ»
حکمت شماره 99
1
حكمت 99: تفسير «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ»
2
وَ [قَالَ ع وَ قَدْ] سَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ- إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ - فَقَالَ إِنَّ قَوْلَنَا إِنَّا لِلَّهِ إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْمُلْكِ وَ قَوْلَنَا وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْهُلْكِ
(شنید که شخصى گفت «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ») فرمود: این سخن ما که مى گوییم «ما همه از آن خداییم» اقرارى است به بندگى، و اینکه مى گوییم «بازگشت ما به سوى او است» اعترافى است به نابودى خویش.