خطبه
ضرورت آمادگى رزمى
خطبه شماره 48
1
خطبه 48 : ضرورت آمادگى رزمى
2
و من خطبة له (عليه السلام) عند المسير إلى الشام قيل إنه خطب بها و هو بالنخيلة خارجا من الكوفة إلى صفين
(به هنگام حرکت براى جنگ با شامیان، در نخیله کوفه در 25 شوّال سال 37 هجرى قمرى ایراد فرمود)
3
الْحَمْدُ لِلَّهِ كُلَّمَا وَقَبَ لَيْلٌ وَ غَسَقَ
ستایش خداوند را سزاست، هر لحظه که شب فرا رسد، و پرده تاریکى فرو افتد،
4
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كُلَّمَا لَاحَ نَجْمٌ وَ خَفَقَ
ستایش مخصوص پروردگار است هر زمان که ستاره اى طلوع و غروب کند،
5
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ غَيْرَ مَفْقُودِ الْإِنْعَامِ
ستایش خداوندى را سزاست که نعمت هاى او پایان نمى پذیرد،
6
وَ لَا مُكَافَإِ الْإِفْضَالِ
و بخشش هاى او را جبران نتوان کرد،
7
أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ بَعَثْتُ مُقَدِّمَتِي
پس از ستایش پروردگار، پیشتازان لشکرم را از جلو فرستادم،
8
وَ أَمَرْتُهُمْ بِلُزُومِ هَذَا الْمِلْطَاطِ
و دستور دادم در کنار فرات توقّف کنند،
9
حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرِي
تا فرمان من به آنها برسد،
10
وَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَقْطَعَ هَذِهِ النُّطْفَةَ إِلَى شِرْذِمَةٍ مِنْكُمْ مُوَطِّنِينَ أَكْنَافَ دِجْلَةَ
زیرا تصمیم گرفتم از آب فرات بگذرم و به سوى جمعیّتى از شما که در اطراف دجله مسکن گزیده اند رهسپار گردم
11
فَأُنْهِضَهُمْ مَعَكُمْ إِلَى عَدُوِّكُمْ
و آنها را همراه شما بسیج نمایم،
12
وَ أَجْعَلَهُمْ مِنْ أَمْدَادِ الْقُوَّةِ لَكُمْ
و از آنها براى کمک و تقویت شما یارى بطلبم.
13
قال السيد الشريف أقول يعني (عليه السلام) بالملطاط هاهنا السمت الذي أمرهم بلزومه
مى گویم: (منظور امام از «ملطاط» آنجایى است که دستور توقّف داد،
14
و هو شاطئ الفرات و يقال ذلك أيضا لشاطئ البحر
«کنار فرات» که به کنار فرات یا دریا «ملطاط» هم مى گویند.
15
و أصله ما استوى من الأرض و يعني بالنطفة ماء الفرات و هو من غريب العبارات و عجيبها
و امام علیه السّلام از کلمه «نطفه» آب فرات اراده کرده که شگفت آور است)