خطبه
در مورد جنگ صفّین
خطبه شماره 55
1
خطبه 55: در مورد جنگ صفّين
2
و من كلام له (عليه السلام) و قد استبطأ أصحابه إذنه لهم في القتال بصفين
(در سال 37 هجرى در آستانه جنگ صفّین، برخى مدارا کردن امام را دیده و علّت را پرسیدند در پاسخ آنان فرمود)
3
أَمَّا قَوْلُكُمْ أَ كُلَّ ذَلِكَ كَرَاهِيَةَ الْمَوْتِ
اینکه مى گویید، خویشتن دارى از ترس مرگ است،
4
فَوَاللَّهِ مَا أُبَالِي دَخَلْتُ إِلَى الْمَوْتِ أَوْ خَرَجَ الْمَوْتُ إِلَيَّ
بخدا سوگند باکى ندارم که من به سوى مرگ روم یا مرگ به سوى من آید،
5
وَ أَمَّا قَوْلُكُمْ شَكّاً فِي أَهْلِ الشَّامِ
و اگر تصوّر مى کنید در جنگ با شامیان تردید دارم،
6
فَوَاللَّهِ مَا دَفَعْتُ الْحَرْبَ يَوْماً
بخدا سوگند هر روزى که جنگ را به تأخیر مى اندازم
7
إِلَّا وَ أَنَا أَطْمَعُ أَنْ تَلْحَقَ بِي طَائِفَةٌ فَتَهْتَدِيَ بِي
براى آن است که آرزو دارم عدّه اى از آنها به ما ملحق شوند و هدایت گردند.
8
وَ تَعْشُوَ إِلَى ضَوْئِي
و در لابلاى تاریکى ها، نور مرا نگریسته به سوى من بشتابند،
9
وَ ذَلِكَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَقْتُلَهَا عَلَى ضَلَالِهَا
که این براى من از کشتار آنان در راه گمراهى بهتر است،
10
وَ إِنْ كَانَتْ تَبُوءُ بِآثَامِهَا
گر چه در این صورت نیز به جرم گناهانشان گرفتار مى گردند.