حکمت 235 - نهج البلاغه

1

حكمت 235: نشانه خردمندى

None

2

وَ قِيلَ لَهُ [ع ] صِفْ لَنَا الْعَاقِلَ فَقَالَ ع هُوَ الَّذِي يَضَعُ الشَّيْ ءَ مَوَاضِعَهُ فَقِيلَ فَصِفْ لَنَا الْجَاهِلَ [قَالَ ] فَقَالَ قَدْ [قُلْتُ ] فَعَلْتُ

(به امام گفتند، عاقل را به ما بشناسان، پاسخ داد:) فرمود: خردمند آن است که هر چیزى را در جاى خود مى نهد. (گفتند پس جاهل را تعریف کن فرمود) با معرّفى خردمند، جاهل را نیز شناساندم.

3

[قال الرضي [رحمه الله تعالى ] يعني أن الجاهل هو الذي لا يضع الشي ء مواضعه فكأن ترك صفته صفة له إذ كان بخلاف وصف العاقل ]

(یعنى جاهل کسى که هر چیزى را در جاى خود نمى گذارد، بنا بر این با ترک معرّفى مجدّد، جاهل را شناساند)