خطبه
آگاهى و مظلومیّت امام ع
خطبه شماره 6
1
خطبه 6 : آگاهى و مظلوميّت امام ع
2
و من كلام له (عليه السلام) لما أشير عليه بألا يتبع طلحة و الزبير و لا يرصد لهما القتال و فيه يبين عن صفته بأنه (عليه السلام) لا يخدع
(در سال 36 هجرى در شهر مدینه آن گاه که از امام خواستند طلحه و زبیر را تعقیب نکند، فرمود)
3
وَ اللَّهِ لَا أَكُونُ كَالضَّبُعِ
به خدا سوگند از آگاهى لازمى برخوردارم
4
تَنَامُ عَلَى طُولِ اللَّدْمِ
و هرگز غافلگیر نمى شوم،
5
حَتَّى يَصِلَ إِلَيْهَا طَالِبُهَا
که دشمنان ناگهان مرا محاصره کنند
6
وَ يَخْتِلَهَا رَاصِدُهَا
و با نیرنگ دستگیرم نمایند.
7
وَ لَكِنِّي أَضْرِبُ بِالْمُقْبِلِ إِلَى الْحَقِّ الْمُدْبِرَ عَنْهُ وَ بِالسَّامِعِ الْمُطِيعِ الْعَاصِيَ الْمُرِيبَ أَبَداً حَتَّى يَأْتِيَ عَلَيَّ يَوْمِي
من همواره با یارى انسان حق طلب، بر سر آن کس مى کوبم که از حق روى گردان است، و با یارى فرمانبر مطیع، نافرمان اهل تردید را درهم مى شکنم، تا آن روز که دوران زندگانى من به سر آید.
8
فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ مَدْفُوعاً عَنْ حَقِّي مُسْتَأْثَراً عَلَيَّ مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِيَّهُ (صلى الله عليه وسلم) حَتَّى يَوْمِ النَّاسِ هَذَا
پس سوگند به خدا، من همواره از حق خویش محروم ماندم، و از هنگام وفات پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم تا امروز حق مرا از من باز داشته و به دیگرى اختصاص دادند.