خطبه
در سحرگاه ضربت خوردن
خطبه شماره 70
1
خطبه 70: در سحرگاه ضربت خوردن
None
2
و قال (عليه السلام) في سحرة اليوم الذي ضرب فيه
(در سال 40 هجرى سحر گاهى که ضربت خورد، فرمود)
3
مَلَكَتْنِي عَيْنِي وَ أَنَا جَالِسٌ
همان گونه که نشسته بودم، خواب چشمانم را ربود،
4
فَسَنَحَ لِي رَسُولُ اللَّهِ (صلى الله عليه وآله وسلم)
رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم را دیدم،
5
فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا ذَا لَقِيتُ مِنْ أُمَّتِكَ مِنَ الْأَوَدِ وَ اللَّدَدِ
پس گفتم اى رسول خدا، از امّت تو چه تلخى ها دیدم و از لجبازى و دشمنى آنها چه کشیدم
6
فَقَالَ ادْعُ عَلَيْهِمْ
پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: نفرینشان کن.
7
فَقُلْتُ أَبْدَلَنِي اللَّهُ بِهِمْ خَيْراً مِنْهُمْ
گفتم: خدا بهتر از آنان را به من بدهد،
8
وَ أَبْدَلَهُمْ بِي شَرّاً لَهُمْ مِنِّي
و به جاى من شخص بدى را بر آنها مسلّط گرداند.
9
قال الشريف يعني بالأود الاعوجاج
(کلمه «أود» یعنى کجى و انحراف
10
و باللدد الخصام و هذا من أفصح الكلام
و «لدد» یعنى دشمنى و خصومت، و این از فصیح ترین کلمات است)