خطبه
هشدار به غاصبان بنى امیه
خطبه شماره 77
1
خطبه 77: هشدار به غاصبان بنى اميه
2
و من كلام له (عليه السلام) و ذلك حين منعه سعيد بن العاص حقه
(آنگاه که در زمان عثمان در سال 33 هجرى، سعید بن عاص، حق مسلّم امام على علیه السّلام را جهت محاصره اقتصادى، از آن حضرت منع کرد، فرمود)
3
إِنَّ بَنِي أُمَيَّةَ لَيُفَوِّقُونَنِي تُرَاثَ مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله) تَفْوِيقاً
بنى امیّه، از میراث پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم جز اندک چیزى، به من نمى پردازند،
4
وَ اللَّهِ لَئِنْ بَقِيتُ لَهُمْ لَأَنْفُضَنَّهُمْ نَفْضَ اللَّحَّامِ الْوِذَامَ التَّرِبَةَ
سوگند به خدا اگر زنده ماندم، بنى امیّه را از حکومت دور مى کنم چونان قصّابى که شکمبه خاک آلوده را دور مى افکند.
5
قال الشريف و يروى التراب الوذمة و هو على القلب
مى گویم: (و «التّراب الوذمة» نیز روایت شد، که درست نیست و قلب در عبارت است.
6
قال الشريف و قوله (عليه السلام) ليفوقونني
سخن امام که فرمود «لیفوقوننى»
7
أي يعطونني من المال قليلا كفواق الناقة
یعنى اندک اندک از مال به من مى دهند، چونان که بچّه شتر را اندک اندک شیر مى خورانند
8
و هو الحلبة الواحدة من لبنها.
و یک بار شیر از شتر مى دوشند.
9
و الوذام جمع وذمة
و «وذام» جمع «و ذمة»
10
و هي الحزة من الكرش
پاره اى از شکمبه
11
أو الكبد تقع في التراب فتنفض
یا جگر است که در خاک بیفتد و سپس آن را بردارند) .